* سال 52 هجرى ؛ سليم به كوفه باز مىگردد و زياد بن ابيه همچنان حاكم كوفه است . سليم در گزارش خود از جنايات معاويه و تحريف اسلام و سرنوشت دردناك اسلام امامت و پيروان آن ياد مىكند . او شاهد فعاليت شبانه روزى سازمان تبليغات رژيم اموى در جعل و خلق فضايل كودتاچيان و حراميان اموى است و گزارشى دردناك از اين فاجعه مىدهد . در همين جا لازم است بدانيم كه با توجه به حاكميت زياد بن ابيه بر كوفه ، سليم مهارت و نبوغ سرشارى در استتار داشته كه در تور پليسى زياد گير نكرده است ، در حالى كه شخص سليم براى زياد بن ابيه كاملا شناخته شده بوده است و اين نشان مىدهد كه سليم بسيار گمنام و در استتار بسيار بوده و به احتمال زياد با نام‌هاى مستعار در رفت و آمد بوده است . * سال 58 هجرى ؛ سليم را در مكه مىبينيم كه در منا به سخنرانى تاريخى امام حسين بن على عليه السّلام در حضور بيش از هفتصد نفر از اصحاب پيامبر و تابعين و بنى هاشم ، گوش مىدهد و آن را گزارش مىكند . از اينجا به بعد باز او را در طوفان تاريخ گم مىكنيم و نمىدانيم كه او در دههء شصت ، مخصوصا در حوادث سالهاى 60 - 61 هجرى كجا بوده و چه مىكرده ، هيچ رد پايى از او نيست ، هيچ اشاره و كنايه‌اى هم وجود ندارد ، آيا متوارى بوده يا كه دستگير و زندانى شده و پس از شهادت امام حسين عليه السّلام با تدبير توانسته از بند حراميان اموى بگريزد . فقط مىدانيم كه پس از شهادت امام حسين بن على عليه السّلام در مدينه مقيم نشده و به كوفه بازگشته و تا اواسط دههء هفتاد در كوفه است . از قرائن موجود در گزارشهاى او پيدا است كه در اين مقطع سخت بحرانى تاريخ ، گويا ميان كوفه و مدينه در رفت و آمد بوده و با امام على بن الحسين عليه السّلام ديدار داشته و امام محمد بن على عليه السّلام را كه هفت ساله بوده ملاقات نموده است . اما از حوادث دههء شصت هجرى ؛ از شهادت امام حسين بن على عليه السّلام قيام توّابين و نهضت مختار ثقفى خبر و گزارشى نمىدهد و يا كه در دست نيست و به ما نرسيده است .