در نسخه‌اى از كتاب آمده است : رسول خدا به هنگام ظهر برخاست و فرمود كه چادرى بر پاى دارند و به على دستور داد كه داخل آن شود . نخستين كسانى را كه رسول فرمود با حضرتش به امارت مؤمنان بيعت كنند ، ابو بكر و عمر بودند . اين دو از جاى برنخاستند تا كه از رسول خدا پرسيدند : آيا اين بيعت از سوى خداوند است ؟ حضرتش پاسخ‌شان داد كه : آرى ! به فرمان خداوند است و شما دو تا بدانيد كه هر كس اين بيعت را نقض كند كافر است و هر كس از على اطاعت نكند كافر است ، سخن على سخن من و فرمان او فرمان من است . هر كس با سخن و فرمان على مخالفت كند با من مخالفت كرده است . پس از اينكه با اين سخنان بر آنان تأكيد كرد ، دستورشان داد كه در بيعت با على شتاب كنند . آن وقت برخاستند و بر على وارد شدند و به امارت مؤمنان با آن حضرت بيعت كردند . به هنگام بيعت عمر گفت : تبريك ، تبريك به تو اى على ! كه مولاى من و مولاى هر زن و مرد مؤمنى گرديدى ! سپس رسول خدا به سلمان و ابو ذر دستور داد با حضرت بيعت كنند ، آن دو برخاستند و بدون حرفى بيعت كردند . اين روايت در منابع زير نيز آمده است : بحار 37 / 195 . + امينى / الغدير 2 / 34 - 39 .