* سال 38 - 36 هجرى ؛ از دوازدهء رجب سال 36 هجرى ، سليم را همراه امام على عليه السّلام مىبينيم كه دارد براى نبرد با قاسطين آماده مىشود . او خود مىگويد كه به هنگام پيكار صفين چهل سال داشته است . اندكى بعد وى را در صف مقدم نبرد در صفين مىيابيم كه پيشاپيش سپاه قرار دارد و علاوه بر رزم آورى ، حوادث صفين را با دقت و حسّاسيّت براى ما گزارش مىكند ، گزارشى بلند از پيكار سرنوشت در شب و روز دهم صفر سال 38 هجرى كه قاسطين را در آستانه شكست و نابودى قرار داد و ناگهان بزرگترين و فلج‌كننده‌ترين تزوير در تاريخ اسلام به تدبير عمر و عاص شكل گرفت . گزارش سليم با اشاره‌اى به جريان دردناك حكميت پايان مىيابد . در پى پيكار صفين ، سليم همراه امام به كوفه باز مىگردد كه در راه شاهد شرفيابى راهب نصرانى به حضور امام و اعتراف به حقانيّت اسلام است . سليم از اين واقعه گزارش مىدهد . سليم از كوفه به مداين مىرود تا حذيفة بن يمان استاندار مداين را ملاقات كند و حقايقى را كه از ابو ذر و سلمان شنيده از او نيز بشنود چرا كه حذيفه در جريان توطئهء سرّى نخبگان عليه نهضت اسلام و شخص پيامبر صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم قرار داشته و ديده‌ها و شنيده‌هاى او بايد در تاريخ ثبت شود . پيداست كه سليم تا اواخر سال 38 هجرى در كوفه است ، چرا كه شهادت محمد بن ابى بكر استاندار امام على عليه السّلام در مصر را به حضرت تسليت مىگويد و با حضرتش خلوت نموده حقايقى را مىپرسد . در همين ايام است كه امام على بن الحسين عليه السّلام را كه كودكى شير خوار بوده ملاقات مىكند . * سال 39 هجرى ؛ سليم را در نهروان مىبينيم كه به نبرد با مارقين آمده است و روشن‌ترين تصاوير را از مظلوميت امام على عليه السّلام و حماقت و جهالت مارقين ارائه مىكند .