كه خداوند به قدرت خويش خلق را پديد آورد و به دانش خويش فضايل را ميان آنان نهاد و از ميان خلق ، بندگانى برآورد و براى خويش برگزيد تا با آنان بر خلق خويش احتجاج كند . نشانهء كسانى را كه گرامى داشت ، اطاعت خويش قرار داد و نشانهء كسانى را كه خوار كرد ، معصيت خويش قرار داد ، پاداش اهل طاعتش را رو سفيدى سراى جاويد قرار داد و كيفر اهل معصيتش را آتشى قرار داد كه از شدت خشم او زبانه كشد : « خداوند بر آنان ستم نكرد ولى اين خودشان بودند كه بر خويش ستم روا داشتند » . « 1 » اى مردم ! ما خاندانى هستيم كه خداوند به وسيلهء ما راست را از دروغ نمايد و سختى و ناسازگارى روزگار را بر طرف كند و كمند خوارى را از گردن شما بگسلد ، خداوند با ما آغاز كند و با ما به پايان رساند ، از هدايت و سيرت و سنّت و زنده و مردهء ما و دشمنان ما عبرت گيريد ؛ بنگريد كه آنان به بيمارى و بلا و زخم و دمل مرده‌اند و ما به سم و قتل به شهادت رسيده‌ايم . سپس حضرتش به فرزندانش رو كرد و فرمود : اى فرزندانم ! بايد كه كوچكتان به بزرگتان نيكى كند و بزرگتان به كوچكتان رحمت آورد ، مانند بىخردان جفاكار و نادانان نباشيد كه يقين‌شان به خداوند همانند تخم مرغى است كه براى سرگرمى كودكان رنگ شده است ! نفرين بر آن ترساننده كه آل محمّد را بترساند ؛ آن خليفه‌اى كه ستمگرى پليد و ناپاك را بر جاى نهد و جانشينم ( حسن ) و جانشين جانشينم ( حسين ) را بكشد . به خدا سوگند ! كه چگونگى ابلاغ همهء رسالت‌هاى انبيا و انجام همهء قواعد و احكام و همهء كلمات خداوند را آموخته‌ام ، همهء سرچشمه‌ها برايم گشوده شده و همهء قواعد و روابط پديده‌ها را آموختم ، پرده‌ها برايم به يك سو رفته و در ملكوت نگريسته‌ام ، چيزى از من پنهان نمانده و بر آنچه پيش از من گذشته ، دست يافته‌ام و

--> ( 1 ) قرآن 16 / 33 .