زلال در اصلاب بزرگوار و ارحام پاكيزه و پاك منتقل گرديد تا كه نيمى از آن در صلب عبد اللَّه و نيمى در صلب ابو طالب قرار گرفت و من شدم و تو شدى و اين فرمودهء خداوند است كه : « او است خدايى كه آفريد از آب بشرى را و او را داراى سبب و نسب كرد ، پروردگارت توانا است » . « 1 » اى على ! تو از منى و من از تو ، گوشت تو با گوشتم ، خون تو با خونم درآميخته ، تويى رابطهء ميان خدا و خلقش پس از من ، هر كس ولايت تو را انكار كند رابطهء ميان خويش و خدا را بريده است و از دوزخيان است ، اى على ! خداوند جز به وسيلهء من و سپس به وسيلهء تو شناخته نشود ، هر كس ولايت تو را انكار كند پروردگارى خداوند را انكار كرده است ، اى على ! تو پس از من نشانه بزرگ خداوند در زمين هستى ، تو ركن اكبرى در قيامت ، هر كس در سايهء تو پناه گيرد رستگار است ، زيرا بندگان خدا را تو حسابرسى ، ميزان ميزان تو است ، صراط صراط تو است ، جايگاه جايگاه تو است ، حساب حساب تو است ، هر كس به تو رو كند نجات يابد و هر كس با تو مخالفت كند تباه و هلاك شود ، خدايا گواه باش ، خدايا گواه باش . سپس حضرتش از منبر به زير آمد . * * * اين روايت در منبع زير نيز آمده است : بحار 22 / 147 . * * *

--> ( 1 ) - قرآن 25 / 54 .