نسل حسين مىباشند . آنان هدايتگران هدايت شده‌اند ، آنان با حق هستند و حق با آنان است ، تا روز قيامت از حق جدا نشوند و حق از آنها جدا نشود ، آنان محور و مايه سكون زمين‌اند كه زمين به خاطر وجود آنان آرام گيرد ، آنان ريسمان استوار خداوند هستند ، آنان عروة الوثقاى خدايند كه پارگى ندارد ، آنان حجت‌هاى خداوند در زمينش و گواهان او بر خلقش و خزانه‌داران دانش و معادن حكمتش هستند ، آنان چون كشتى نوح‌اند كه هر كس سوار شود نجات يابد و هر كس رهايش كند غرق گردد ، آنان همانند « باب حطّه » در ميان بنى اسرائيل‌اند كه هر كس در آن درآيد مؤمن است و هر كس از آن بدر آيد كافر است . خداوند در قرآن اطاعت از آنان را واجب فرموده و در قرآن امر به ولايت‌شان كرده ؛ هر كس اطاعت‌شان كند خداى را اطاعت كرده و هر كس نافرمانىشان كند خداى را نافرمانى كرده است . گفت : بارها رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم در سجده بود كه حسين عليه السّلام مىخزيد و از صفها مىگذشت تا كه به پيامبر مىرسيد و بر پشت حضرتش سوار مىشد ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم در حالى كه يك دستش را بر پشت حسين و دست ديگرش را بر زانوهاى حسين نهاده بود برمىخاست و به همين وضع ادامه مىداد تا كه از نمازش فارغ مىشد . بارها رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم بر منبر بود و سخن مىگفت كه حسن عليه السّلام نزد حضرتش مىآمد و از منبر بالا مىرفت و بر گردن پيامبر سوار مىشد و دو پايش را بر سينه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم مىآويخت به گونه‌اى كه خلخال پايش برق مىزد و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم همچنان سخن مىگفت و او را همان گونه نگه مىداشت تا كه سخنرانىاش تمام مىشد . * * * اين گزارش در منابع زير نيز آمده است : صدوق / امالى 361 + مفيد / ارشاد . 28 + قرب الاسناد 48 + ذخائر العقبى 130 ، 134 ، + اعلام الورى 217 . + ابن شهر آشوب / مناقب 3 / 162 . + العمده 206 + كنز العمال 7 / 107 . + اسد الغابة 2 / 19 . + ترمذى / صحيح 2 / 306 . + ابن عساكر / تاريخ دمشق 109 ، 110 ، 118 . + بحار 37 / 72 ، 86 ، 43 / 265 .