چه اينكه بعضي از آنها ( نماز صبح ) بر أساس طلوع خورشيد ، بعضي ديگر ( نماز ظهر وعصر ) زوال خورشيد وبعضي نيز ( نماز مغرب وعشا ) بر أساس غروب خورشيد اقامه مىشوند . چنان كه در روزه نيز امساك از مفطرات از طلوع فجر تا غروب خورشيد است . در مناطقى كه شب وروز در 24 ساعت وجود دارد ، مشكلى پيدا نمىشود ، هرچند شب بسيار كوتاه وروز بسيار بلند ويا عكس آن باشد ؛ ليكن در قطب ومناطق پيرامونى آن كه در 24 ساعت شب وروز وجود ندارد ، اين سؤال مطرح مىشود كه - با توجه به عدم غروب وطلوع خورشيد در آن مناطق - روزه ونماز چه حكمي دارد ؟ احتمالات وديدگاهها در اين مسئله مختلف است : 1 ) . ملاك در نماز وروزه يكى از مناطقى است كه شبانه روز آن به گونهء متعارف مىباشد . 2 . ملاك وطنى است كه پيش از اين در آن سكونت داشته وداراى شب وروز متعارف است . 3 . نماز وروزه ساقط است وبر مكلّفى كه در اين گونه مناطق زندگى مىكند نماز وروزه واجب نيست . 4 . روزه از أو ساقط است ؛ ليكن در طول يك سال هفده ركعت نماز بر أو واجب مىباشد ؛ زيرا يك شبانه روز در اين مناطق برابر يك سال است . بنابر اين ، در زماني كه خورشيد از سطح أفق به أوج ارتفاع مىرسد ، نماز ظهر وعصر واجب مىشود وزماني كه به پايين‌ترين حد خود مىرسد ، نيمهء شب است كه پيش از آن بايد نماز مغرب وعشا به جا آورده شود . نماز صبح نيز در بين الطلوعين - كه مدت آن به طور تقريب بيست روز است - گزارده مىشود . 5 ) . وجوب مهاجرت از اين مناطق در صورت امكان وسقوط نماز وروزه ووجوب به جا آوردن قضاى آن ؛ هرچند احتياط در جمع بين ادا وقضا مىباشد . 6 ) . تقسيم زمان به دوازده ساعت روز ودوازده ساعت شب . در دوازده ساعت روز اعمال روزانه ودر دوازده ساعت شب اعمال شبانه به جا آورده مىشود . 3