از طرف أو واجب نيست ؛ اما اگر قبل از داخل شدن در حرم بميرد ، بنابر قول مشهور ، قضا از طرف أو واجب است ؛ هرچند مرگش پس از احرام بستن رخ دهد . 61 بنابر قول أكثر ، استقرار حج به سپرى شدن مقدار زماني است كه به جا آوردن مناسك حج با شرايط آن ، ممكن باشد . 62 آيا حكم ياد شده در فرض عدم استقرار حج نيز جارى مىشود ، يا در اين فرض قضا از طرف أو مطلقا واجب نيست ؟ مسئله محل اختلاف است . 63 كسى كه عمره بر ذمّهء أو استقرار يافته ، ليكن آن را نگزارده تا مرگش فرار رسيده است ، قضاى آن از طرف أو واجب است ، مانند عمرهء حج قِران ( - - ) حج قران ) وافراد ( - - ) حج افراد ) كه عملي مستقل وجدا از حج است ؛ بر خلاف عمرهء تمتع ( - - ) حج تمتع ) كه جدا از حج نيست ؛ از اين رو ، چنانچه تنها براي عمره استطاعت پيدا كند ؛ اما آن را به جا نياورد تا بميرد ، قضاى آن از طرف أو واجب خواهد بود . 64 هزينهء قضاى حج وعمره از أصل تركهء ميّت برداشته مىشود ؛ خواه به آن وصيّت كرده باشد يا نكرده باشد . 65 به قول مشهور ، قضاى حج از طرف ميّت ، از نزديك‌ترين ميقاتها ( - - ) ميقات ) انجام مىگيرد . بنابر اين ، با امكان أجير گرفتن از نزديك‌ترين ميقات ، از همان جا أجير گرفته مىشود ودر صورت عدم امكان ، با رعايت الأقرب فالأقرب ، از نزديك‌ترين مكان به ميقات . 66 برخى در صورت وسعت تركهء ميّت ، قضاى حج را از منطقهء زندگى ميّت - ونه از ميقات - واجب دانسته‌اند . 67 چنانچه ميّت به گزاردن حج از طرف خودش وصيت كند ، در صورت عدم تعيين منبع هزينهء آن - كه از ثلث باشد يا أصل تركه - هزينه از أصل تركه برداشته مىشود واگر وصيّت كند از ثلث برداشته شود ، طبق وصيّت عمل مىگردد ودر صورت عدم كفاف ثلث ، باقي مانده از أصل تركه برداشته مىشود . 68 بنابر قول مشهور ، چنانچه مخالف شيعه از فرقه‌هاى اسلامى ، مطابق مذهب خود حج بگزارد ، پس از مستبصر شدن ،