السيد محمود الهاشمي الشاهرودي

545

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)

تقسيم قرباني : مستحب است قرباني به سه بخش تقسيم شود . يك سوم براي قرباني كننده ، يك سوم هديه به مؤمنان ويك سوم صدقه به فقرا ونيازمندان . 89 چنانچه قرباني در منى انجام شود ، سزاوار است گوشت قرباني در منى به مصرف برسد وخارج كردن آن از منى مكروه است . 90 البتة خارج كردن گوشت قرباني اى كه ديگرى قرباني كرده وأو هديه يا صدقه گرفته ويا خريده است ، كراهت ندارد . 91 ذخيرة كردن گوشت قرباني براي مصرف بيش از سه روز جايز است . 92 ديگر احكام : اضحيه به مكاني خاص محدود نيست ودر هر مكاني انجام مىگيرد . 93 در قرباني مستحب ، يك قرباني از چند نفر كفايت مىكند . بنابر اين ، يك قرباني از طرف خود وهمهء اعضاى خانواده كافى است . 94 چنانچه - به هر عذرى - نتواند قرباني كند ، مىتواند قيمت آن را صدقه بدهد ودر فرض اختلاف قيمتها يك سوم مجموع قيمتها صدقه داده مىشود . 95 قرباني كردن حيواني كه خود انسان آن را بزرگ كرده مكروه است . 96 فروختن گوشت قرباني براي قرباني كننده جايز نيست . فروختن پوست آن نيز كراهت دارد ومستحب است آن را به فقيرى صدقه بدهد ودر صورت فروختن ، پول آن را صدقه دهد . 97 برخى فروختن پوست آن را نيز جايز ندانسته وگفته‌اند : در صورت فروختن ، بايد قيمت آن را صدقه بدهد . 98 برخى مقصود از جملهء « عدم جواز فروختن » در كلام بعضي فقها را كراهت دانسته‌اند . 99 دادن گوشت اضحيه به سلاخ به عنوان دستمزد جايز نيست ودادن پوست آن به وى مكروه است ؛ اما اگر سلاخ فقير باشد ، دادن گوشت يا پوست قرباني به وى به عنوان فقرش جايز است . 100 ظاهر كلام برخى ، عدم جواز دادن پوست قرباني به سلاخ به عنوان دستمزد است . 101