شهيد ثاني ( م 966 ه . ق ) در دسترس بوده وفقها در نوشته‌هاشان از آن نقل كرده‌اند ؛ ليكن پس از آن مفقود شده است . وكتاب « تهذيب الشيعة لاحكام الشريعة » نوشتهء ابن جنيد كه حدود بيست جلد ودربر دارندهء همهء أبواب فقه بوده است ونيز كتاب « المختصر الأحمدي في الفقه المحمدي » كه مختصر كتاب تهذيب است . اين كتاب در دسترس متأخران بوده وعلامه حلى در كتاب « المختلف » از طهارت تا ديات ، أقوال ابن جنيد را از اين كتاب نقل كرده است . كتاب ابن جنيد نيز به سرنوشت كتاب ابن أبي عقيل دچار شده وپس از علامه ، اثرى از آن به دست نيامده است . برخى علماى رجالي ، قول به قياس را به ابن جنيد نسبت داده وگفته‌اند : به سبب اعتقاد ايشان به قياس ، كتابهايش متروك واقع شده است ؛ چنان كه از فتاواى مشهور ابن أبي عقيل - كه در كتابهاى فقهى بسيار از أو نقل كرده‌اند - قول به نجس نشدن آب قليل با ملاقاة نجاست است . 1 قديمى - - ) قدمت قذف قذف : نسبت دادن ارتكاب زنا يا لواط به كسى . قذف در أصل به معناى پرتاب كردن چيزى است . گويى قذف كننده با عمل خود كلمهء آزار دهنده‌اى را به سوى طرف مقابلش پرتاب مىكند . 1 به قذف كننده « قاذف » ، به قذف شونده « مقذوف » وبه عمل قاذف « قذف » گويند . از احكام آن به تفصيل در باب حدود سخن گفته‌اند . حكم تكليفي : قذف حرام وجزو هفت گناه كبيره وبزرگ است . خداى تعالى قذف كننده را فاسق ودروغگو خوانده است . 2 سبب قذف : قذف با نسبت دادن زنا يا لواط تحقق مىيابد . آيا با نسبت دادن مساحقه ( - - ) مساحقه ) نيز تحقق مىيابد يا نه ؟ محل اختلاف است . 3 قذف با ألفاظ صريح : قذف يا با ألفاظ صريح است ويا با ألفاظ غير صريح . بدون شك ، قذف با ألفاظ صريح تحقق مىيابد ، مانند آنكه بگويد : زنا يا لواط كردى . 4

--> ( 1 ) . حياة ابن أبي عقيل وفقهه / 6 - 37 ؛ مجموعة فتاوى ابن الجنيد / 7 - 17 .