السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
670
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)
اين مجوزها عبارتاند از : 1 . جنون ( - - ) ديوانگى ) در هر يك از زوجين ؛ عنن ( - - ) عنن ) ، خصاء ( - - ) اخته ) و جَبّ ( - - ) جَبّ ) در زوج ؛ و قَرَن ( - - ) قَرَن ) ، جذام ( - - ) جذام ) ، برص ( - - ) پيسى ) ، عَفَل ( - - ) عفل ) ، افضاء ( - - ) افضاء ) ، زمينگيرى ( - - ) زمينگيرى ) و كورى ( - - ) نابينايى ) در زوجه . 2 . تدليس ( - - ) تدليس ) . 3 . عدم رضايت عمه و خاله به ازدواج شوهر با خواهر زاده يا برادر زادهء آنان . 4 . پايان يافتن يا بذل مدّت عقد در ازدواج موقت ( - - ) ازدواج موقت ) . 2 ( - - ) افتراق ) ( - - ) انفصال ) فراموشى فراموشى : از ياد بردن . فراموشى پاك شدن صورت علمى چيزى از حافظه و ناتوانى در يادآورى آن است . از احكام آن در همهء ابواب فقهى ؛ اعم از عبادات ، معاملات و غير آن سخن گفتهاند كه در اينجا به احكام كلى آن اشاره مىشود . فراموشى از نه عذرى است كه سبب رفع تكليف مىشوند ( - - ) حديث رفع ) . فراموشى گاه حكم تكليفى و وضعى ؛ هردو را برمىدارد ، مانند حرف زدن در نماز ، يا ترك جزئى از اجزاى واجب غير ركنى نماز از روى فراموشى ( - - ) خلل در نماز ) و يا خوردن در حال روزهء واجب معيّن ، مانند روزهء ماه رمضان از روى فراموشى كه موجب بطلان نماز و روزه نمىشود ( - - ) روزه ) . در حج نيز ارتكاب محرمات احرام - جز صيد - از روى فراموشى موجب ثبوت كفّاره نيست ؛ 1 چنان كه به نظر مشهور ، كسى كه در حج يا عمره ، احرام را فراموش كرده و پس از اتمام اعمال يادش آمده ، عملش صحيح است و نيازى به اعادهء آن نيست . 2 فراموشى گاهى تنها حكم تكليفى را برمىدارد و حكم وضعى باقى است ،
--> ( 1 ) . المراسم العلوية / 159 ؛ قواعد الاحكام 3 / 119 ؛ ارشاد الاذهان 2 / 41 * ( 2 ) . المراسم العلوية / 161 - 164 ؛ الوسيلة / 327 ؛ مفاتيح الشرائع 2 / 304 - 307 ؛ جواهر الكلام 30 / 188 .