آيا با منع از دخول مكّه پس از وقوف در عرفات و مشعر و قبل از طواف زيارت و سعى ، صدّ تحقق مىيابد يا نه ؟ به قول مشهور ، چنانچه منع از مكّه پيش از به جا آوردن مناسك منى - كه تحلّل نخست به آن تحقق مىيابد - صورت گيرد ، صدّ محقق مىشود ؛ ليكن مصدود ميان انجام دادن اعمال مصدود و باقى ماندن بر احرام مخيّر است . در صورت بقا بر احرام ، چنانچه در ايام منى موفق به رمى و قربانى و حلق شود يا در صورت عدم امكان ، نايبش آن اعمال را انجام دهد ، در باقى ماندهء ذيحجه به مكّه رفته ، طواف و سعى را به جا مىآورد و حجش صحيح است و قضايى بر عهده‌اش نخواهد بود ؛ اما اگر نتواند در ذيحجه طواف و سعى را انجام دهد ، بايد سال آينده حج را به جا آورد . 6 اگر منع از دخول مكّه پس از انجام دادن اعمال منى باشد آيا صدّ محقق مىشود يا نه ؟ مسئله اختلافى است . بنابر قول دوم ، نسبت به برخى محرمات احرام ، چون بوى خوش ، زن و شكار ، بر احرام باقى مىماند تا زمانى كه اعمال باقى مانده را به جا آورد . چنانچه در طول ذيحجه طواف و سعى را انجام دهد ، حجش صحيح است ؛ در غير اين صورت بايد حج را در سال آينده اعاده كند . 7 در مقابل ، برخى صدّ را به آن محقق دانسته‌اند . 8 برخى تفصيل داده و گفته‌اند : با امكان نايب گرفتن ، بايد براى اعمال باقى مانده نايب بگيرد . در اين صورت حجش صحيح است . در صورت عدم امكان نيابت ، احكام مصدود جريان مىيابد . 9 صدّ با بازداشتن از مناسك منى ( بيتوته و رمى ) پس از انجام دادن طواف و سعى ، تحقق نمىيابد . در چنين فرضى حج صحيح است و حاجى تنها براى رمى نايب مىگيرد . 10 ب . در عمره : صدّ در احرام عمرهء تمتع ( - - ) عمرهء تمتع ) با بازداشتن عمره گزار از دخول مكّه و در مطلق عمره ؛ اعم از تمتع و مفرده با بازداشتن وى از به جا آوردن اعمال عمره پس از احرام ، تحقق مىيابد .