آب جدا شده از چيزى هنگام شستن آن ؛ خواه نجس باشد يا پاك ، نيز اطلاق مىشود . از احكام آن در باب طهارت سخن گفته‌اند . حكم : آيا آبى كه با آن شىء نجس شسته مىشود ، پس از جدا شدن از آن ، پاك است يا نجس ؟ ديدگاهها در اين مسئله مختلف است . براى روشن شدن محل اختلاف و اينكه اين اختلافات بر چه مبانىاى استوار است ، پيش از بيان ديدگاهها توجه به چهار نكته ضرور است : 1 . محل اختلاف ، غسالهء غير استنجا است ؛ زيرا غسالهء آبى كه در شستن مخرج ادرار و غايط به كار مىرود ، پاك است 2 ( - - ) آب استنجاء ) . 2 . محل اختلاف ، غسالهء آب قليل ( - - ) آب قليل ) است . بنابر اين ، غسالهء آب كثير ( - - ) آب كثير ) كه شىء نجس با آن شسته مىشود ، پاك است . 3 3 . محل اختلاف جايى است كه آب بر اثر نجاست متغير نشده باشد ؛ زيرا در صورت تغيّر بدون شك غساله ، نجس خواهد بود ، حتى اگر آب كثير باشد . 4 4 . اختلاف بر مبنايى مطرح است كه آب قليل را با ملاقات نجاست ، نجس مىداند ؛ هرچند تغيّرى درآن حاصل نشود ؛ از اين رو ، بنابر قول به نجس نشدن آب قليل با ملاقات نجاست ، غساله نيز پاك خواهد بود . 5 ديدگاهها در حكم غساله : 1 . غساله مطلقا نجس است . بنابر اين ، تا زمانى كه محل جدا شدن غساله ، از قبيل بدن و لباس پاك نشده ، آبى كه از آن جدا مىشود ، همچون خود محل نجس است و اگر به جايى بريزد ، آنجا نيز نجس مىشود و چنانچه محل نياز به شستن دوباره داشته باشد ، محل اصابت غساله نيز بايد دوباره شسته شود . 2 . غساله از نظر طهارت و نجاست محكوم به حكم محل آن پيش از جدا شدن از آن است . بنابر اين ، اگر محل بايد دو بار شسته شود ، محل اصابت غساله اوّلى نيز بايد دو بار شسته شود ؛ زيرا محل آن دوبار شسته مىشود و اگر غسالهء دوم باشد ، محل اصابت آن يك بار شسته مىشود ؛ زيرا محل آن پس از شست وشوى اوّل بايد يك بار شسته شود .