غبيراء غُبَيراء : فقّاع / سنجد . از عنوان ياد شده به معناى نخست به مناسبت در باب طهارت و اطعمه و اشربه سخن گفته‌اند . عنوان غبيراء در حديثى نبوى ، نقل شده و در منابع اهل سنّت آمده كه آن حضرت از آن نهى كرده است . از ديدگاه فقهاى شيعهء امامى ، فقّاع حرام است ؛ ليكن اهل سنّت آن را حرام نمىدانند . فقهاى شيعه در مقابل ديدگاه اهل سنّت به حديث ياد شده كه در منابع روايى آنان آمده ، عليه ايشان احتجاج كرده‌اند 1 ( - - ) فقّاع ) . از غبيراء به معناى دوم در باب اطعمه و اشربه سخن گفته‌اند . براساس روايتى ، گوشت سنجد ، گوشت بدن ، پوست آن پوست بدن و هستهء آن استخوان را مىروياند . علاوه بر آن ، كليه‌ها را گرم ، معده را تميز ، ساقها را قوى ، از ابتلا به جذام پيشگيرى و از ابتلا به بواسير حفظ مىكند . 2 غداف غُداف : نوعى كلاغ . برخى غداف را كلاغ كوچك‌تر از زاغ دانسته‌اند كه رنگش مايل به خاكسترى است ؛ ليكن برخى ديگر آن را به كلاغ بزرگ‌تر معنا كرده‌اند كه مردار مىخورد و زيستگاهش ويرانه‌ها است 1 ( - - ) كلاغ ) . غدر غَدْر : پيمان شكنى . غدر ضد وفا به عهد و به معناى شكستن پيمان است . 1 از آن به مناسبت در باب جهاد سخن گفته‌اند . حكم تكليفى : غدر حتى با كفار پس از امان دادن يا صلح كردن با آنان حرام است . 2

--> ( 1 ) . روضة المتقين 7 / 267 ؛ لسان العرب ، واژهء « غبن » و « رسل » * ( 2 ) . وسائل الشيعة 17 / 395 - 396 * ( 3 ) . جواهر الكلام 23 / 42 * ( 4 ) . وسائل الشيعة 17 / 396 * ( 5 ) . مستند الشيعة 14 / 396 . ( 1 ) . الإنتصار / 418 - 421 ؛ الرسائل العشر ( شيخ طوسى ) / 255 - 258 * ( 2 ) . الوافى 19 / 411 ؛ جواهر الكلام 36 / 492 . ( 1 ) . جواهر الكلام 36 / 300 - 304 .