السيد محمود الهاشمي الشاهرودي

486

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)

عمرهء مفردهء واجبِ اصلى وظيفهء كسانى است كه حج واجب آنان ، افراد يا قران است . عمرهء مفرده بر اين افراد در طول عمر ، با دارا بودن شرايطى كه براى وجوب حج گفته شده ، تنها يك بار در عمر واجب مىشود . به قول مشهور ، اين عمره بر خلاف عمرهء تمتع ( - - ) عمرهء تمتع ) ارتباطى به حج ندارد و وجوب آن استقلالى است . بنابر اين ، چنانچه تنها براى عمره استطاعت داشته باشد بايد فورى آن را به جا آورد ؛ چنان كه در صورت حصول استطاعت براى حج افراد يا قران نيز وجوب حج فورى است و وجوب عمره يا حج مشروط به استطاعت براى ديگرى نيست ؛ 3 ليكن برخى ، وجوب عمرهء مفرده را مشروط به وجوب حج دانسته و گفته‌اند : با حصول استطاعت براى عمره ، عمره واجب نمىشود ، مگر آنكه براى حج نيز مستطيع شود . 4 بنابر قول مشهور ، عمرهء مفرده بر كسى كه وظيفه‌اش حج تمتع است واجب نيست . 5 برخى در صورت استطاعت پيدا كردن براى عمرهء مفردهء به تنهايى ، قائل به وجوب آن شده‌اند . 6 واجب عارضى ، عمره‌اى است كه به سبب نذر ، عهد ، قسم ، اجير شدن براى گزاردن آن و شرط ضمن عقد ، واجب مىشود ؛ چنان كه با فاسد شدن عمره ، به جا آوردن عمره‌اى ديگر واجب مىگردد ؛ هرچند عمرهء نخست مستحب باشد ، و نيز در صورتى كه پس از احرام براى حج به سبب درك نكردن وقوف عرفه و مشعر ، حج فوت شود ، براى بيرون آمدن از احرام ، عمرهء مفرده واجب مىشود كه به عمرهء فوات و تحلّل نيز تعبير مىگردد . احرام بستن به قصد عمره براى دخول در مكّه ، بلكه ورود در حرم ( - - ) حرم ) به قصد دخول در مكّه نيز واجب است . وجوب احرام در صورتى است كه دخول در مكّه نيز واجب باشد . در غير اين صورت ، وجوب احرام شرطى خواهد بود ، مانند وجوب وضو براى نماز مستحب ؛ به معناى مشروط بودن دخول به احرام .