ترامى در عدول : به قول جمعى ، ترامى در عدول جايز است . مقصود از آن اين است كه نماز گزارِ مشغول به قضاى نماز مغرب در اثناى نماز يادش مىآيد كه قضاى نماز عصر نيز بر عهدهء او است و به آن عدول مىكند پس از عدول يادش مىآيد كه قضاى نماز ظهر نيز بر عهده‌اش مىباشد و به آن عدول مىكند و همين‌طور به قبل از آن . 36 صوم : عدول از روزهء واجب به روزهء واجب ديگر يا به روزهء مستحب و بالعكس و يا عدول از روزهء مستحب به مستحب ديگر ، جايز نيست . 37 البته در روزه‌اى كه وقت نيّت آن وسيع است ، مانند روزهء واجب غير معيّن كه وقت نيّت آن تا زوال امتداد دارد و نيّت روزهء مستحب كه تا غروب آفتاب امتداد دارد ، تا زمانى كه تجديد نيّت جايز باشد ، رفع يد از نيّت سابق و نيّت جديد كردن جايز است . و اين ، عدول و تبديل نيّت به شمار نمىرود ؛ بلكه از جهت وسعت وقت نيّت است كه از روزهء اول دست بر مىدارد و نيّت روزهء ديگرى مىكند . 38 اعتكاف : به تصريح برخى ، عدول از نيّت در اعتكاف مطلقا جايز نيست ؛ چه از واجب به واجبى ديگر يا به مستحب و يا از مستحب به واجب يا مستحبى ديگر . 39 حج : كسى كه وظيفه‌اش حج افراد ( - - ) حج افراد ) و قِران ( - - ) حج قران ) است ، بنابر قول مشهور ، بدون ضرورت نمىتواند به حج تمتّع ( - - ) حج تمتّع ) عدول كند ؛ ليكن در صورت اضطرار ، مانند بيم از حيض پس از كوچ كردن از منى با عدم امكان تأخير عمره تا زمان پاك شدن و يا ترس از جلوگيرى دشمن و يا جا ماندن از قافله ، عدول جايز است . 40 كسى كه به نيّت حج افراد محرم شده است ، در صورت جواز حج تمتّع بر او ، بهتر است پس از ورود به مكّه نيّت خود را به عمرهء تمتّع برگرداند . 41 كسى كه وظيفه‌اش حج تمتّع است نمىتواند به حج قران يا افراد عدول كند ، مگر در حال ضرورت ، همچون تنگى وقت يا پيدايى عذر ، مانند عارض شدن حيض براى زن . 42