السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
247
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)
زيرا از حيض و نفاس پاك است . از احكام آن در بابهاى طهارت ، طلاق و ظهار سخن گفتهاند . اقسام طهر : طهر به اعتبار وقوع و عدم وقوع آميزش در زمان آن ، به طهر مواقعه و طهر غير مواقعه تقسيم مىشود . طهر مواقعه عبارت است از طهرى كه در ايّام آن مرد با همسرش آميزش كرده است و طهر غير مواقعه طهرى است كه در ايام آن آميزشى صورت نگرفته باشد . اقل و اكثر طهر : بنابر قول مشهور - كه بر آن ادعاى اجماع نيز شده - كمترين مدت طهر - كه بين دو حيض واقع مىشود - ده روز است و در ناحيهء زيادى نامحدود است . از برخى قدما براى بيشترين مدت طهر سه ماه نقل شده است ؛ ليكن فقها آن را بر عادت غالب زنان - كه مدت طهرشان از سه ماه بيشتر نمىشود - حمل كردهاند . بنابر اين ، قول ياد شده مخالف قول مشهور نخواهد بود . 2 احكام : پس از قطع شدن خون حيض يا نفاس و علم به حصول پاكى ، بر زن واجب است براى به جا آوردن عبادات مشروط به طهارت ، همچون نماز و روزه غسل كند . 3 از شرايط صحّت طلاق ( - - ) طلاق ) وقوع آن در طهر غير مواقعه است . بنابر اين ، طلاق دادن زنى كه حايض يا نفسا و يا در طهر مواقعه است صحيح نيست ، جز در زن حامله و زنى كه شوهرش پس از آميزش با وى به سفر رفته و امكان آگاهى از وضعيت زن را ندارد ، كه در اولى ( زن حامله ) مطلقا ، حتى در حال حيض و در دومى پس از سپرى شدن مدتى كه بهطور عادت علم به انتقال زن از طهر مواقعه به طهر غير مواقعه حاصل مىشود ، طلاق صحيح است . چنان كه طلاق دادن زنى كه شوهرش تا زمان طلاق با او نزديكى نكرده نيز در همهء حالات صحيح است و اين شرط در او معتبر نيست . 4 از شرايط صحّت ظهار نيز اين است كه زن در طهر غير مواقعه باشد 5 ( - - ) ظهار ) . به قول مشهور ، عدّهء زن آزادى كه طلاق داده شده است ، در صورتى كه