1 . طلاق زن غير حامله در حال حيض يا نفاس ، در صورتى كه شوهرش با او آميزش كرده باشد و نيز نزد همسرش حاضر باشد و يا زوج غايب باشد ، ليكن مدتى كه زن بر حسب عادت از پاكى فعلى به پاكى بعدى منتقل مىشود ، صبر نكند . 2 . طلاق زن در پاكىاى كه همسرش در آن با وى نزديكى كرده باشد و زن يائسه يا نابالغ و يا حامله نباشد . 3 . سه طلاقه كردن زن ، بدون آنكه بين طلاقها رجوعى صورت گيرد . البته در اين صورت يك طلاق واقع مىشود . 4 مصاديق طلاق باطل بيش از طلاق بدعى است ، مانند طلاق با الفاظ كنايى يا طلاق بدون گرفتن شاهد ؛ از اين رو ، طلاق باطل اعم از طلاق بدعى خواهد بود . 5 طلاق سُنّى عبارت است از طلاق مشروع و جايز . 6 اين نوع طلاق بر دو قسم است : 1 . به اين . طلاقى كه شوهر حق رجوع به همسر مطلقه را ندارد ؛ طلاق زنى كه شوهرش با او نزديكى نكرده است ؛ طلاق زن يائسه ؛ طلاق زنى كه به سنّ حيض نرسيده است ؛ طلاق زنى كه طلاق خلع و مبارات داده شده است ، در صورتى كه زن در زمان عدّه به بذل خود رجوع نكند و طلاق زنى كه با شرايط سه بار طلاق داده شده است از اقسام طلاق به اين به شمار مىروند . 7 2 . طلاق رجعى . طلاقى كه مرد در زمان عده مىتواند به همسر مطلّقه خود رجوع كند ، بدون آنكه نيازى به عقد ازدواج جديد باشد . طلاق رجعى دو گونه است : عدّى و سنّى به معناى اخص . طلاق عدّى طلاقى را گويند كه مرد همسرش را با شرايط طلاق دهد ، سپس در زمان عدّه به او رجوع و با وى نزديكى كند و سپس او را طلاق دهد . طلاق سنّى به معناى اخص عبارت است از طلاق رجعىاى كه مرد در زمان عدّه به همسرش رجوع نكرده باشد . البته طلاق رجعى منحصر به اين دو قسم نيست ؛ زيرا طلاقى كه مرد در زمان عدّه رجوع كند ، ليكن با همسرش آميزش ننمايد نيز از اقسام طلاق رجعى به شمار مىرود . 8