علم عين ذات حق اول است و تقرير اين اصل مهم كه - ان للكلام ظهرا و بطنا و حدا ، و مطلعا - و تقرير اين‌كه جميع مراتب وجودى كلام حقند و تقسيم آن باعتبار حصول كلمات الهيه در عالم ماده به تدوينى و تكوينى ص 441 ، 442 ، 443 ، 444 ، 445 ، 446 ، 447 ، 448 . لمعة الهيّه - در تعريف كلام و اطلاقات آن در محاورات و بيان آنكه كلام بيك تعبير در مرتبهء افعال و آثار موجود است و صفت حق اول واقع نميشود و كلام بيك معنى از جمله صفات حقيقى و اوصاف ذاتى حق اول است ، اشاره بدفع منافات بين كلام ابو بصير صحابى حضرت صادق - ع - و قول باتحاد آن با ذات حق ، و تحقيق آنكه تكلّم از عوارض وجود و از كمالات وجود است ، مناقشه بر كلام محقق لاهيجى و شارح جديد و قديم تجريد ص 448 ، 449 ، 450 . فصل هيجدهم - بيان آنكه حق اول جواد محض و متفضل صرف است و تحقيق آن موقوف است به تمهيد مقدمات ، بيان معناى - جود - و - هبه - و تقرير آنكه جواد صرف و واهب محض خداوند جلّ جلاله است و غير حق جواد و واهب صرف نمىباشد و تحقيق آنكه حق اول حكيم على الإطلاق است و بيان معناى حكمت و تفسير آن به نبوّت و بيان تعريف آن بنا بر اقوال اهل حكمت و اولياء عرفان و تقسيم حكمت به علمى و عملى و تقرير آنكه حق باعتبار ذات عالم است بحقايق وجوديه و در مقام ايجاد فعل از او به نحو اتمّ مما يكون صادر مىشود ص 451 ، 452 ، 453 ، 454 ، 455 ، 456 . فصل بيستم - در اثبات عدل واجب بالذات و تعريف معناى عدل و مقابل آن‌كه ظلم و جور است ، نفى ارادهء جزافى از حق و تقرير آنكه اشاعره و ارباب اعتزال منكر عدل حقند و اشاره به بيان برهان تامّ در اثبات عدالت مطلقه جهت حق اول و خاتمهء رساله در بيان آنكه ادراك ذات حق به هيچ نحو از انحاء ادراك و هيچ قسم از اقسام علم ، مدرك نشود ، نه بعلم حصولى و نه حضورى و بيان اقسام توحيد بحسب مراتب ادراك حق و نقل كلام خواجهء طوسى از اوصاف الأشراف و ذكر سبب تأليف كتاب ص 457 ، 458 ، 459 ، 460 ، 461 ، 462 ، 463 ، 464 ، 465 ، 466 ، 467 .