و نافع و منفعت و ضرورى و تحقيق اين معنا كه ماهيات حقايق وجودى از آن جهت كه ماهيّاتند ، نه خيرند و نه شرّ نه نافعند و نه مضرّ و نه ضرورىاند و نه غيرضرورى و باعتبار لحاظ وجود و كسب جهات راجع بتأثير و تأثّر منقسم ميشوند ، بخير و شرّ و نافع و غير اين‌ها از امور مربوط بوجود و امور مخصوص خارج از مفهوم و بيان تفصيلى در تعريف شرّ و تقرير آنكه شرور مجعول بالذات و مقضىّ بالذات نمىباشند ، و تقريرى ديگر از صدر الحكما در عدم بودن شرور و تحقيق آنكه وجود متصف بشرّيت نمىباشد مگر بالعرض و از باب تلطّخ با اعدام ملكات ص 405 ، 406 ، 407 ، 408 ، 409 ، 410 . بيان احتمالات در خير و شرّ و نحوهء تحقق آنها و تقرير مسلك ارسطو و افلاطون در عدمى يا وجودى بودن شرور و بيان آنكه مراد بالذات و غايت و مقضى بالذات حقايق وجوديه‌اند نه اعدام و ملكات و اشاره بآيات قرآنيه در مخلوقيّت شرور و دفع تهافت از آيات و استدلال بآيات و روايات در عدم بودن شرور و لمعة الهيّه در اينكه نظام موجود صادر از حق اول اتم نظامات متصوّره است و نظامى از آن كامل‌تر تصوير نميشود و گرنه لازم آيد وجود اشرف عمّا كان عليه تعالى و تحقيق در اين اصل مهم و بيان معناى اراده در حق بوجهى اشراقى و تحرير تام اين اصل كه اراده به نظام وجود ، عبارت است از علم به نظام اتمّ - و نظام موجود در ذات حق اتم نظامات و بعد از اين نظام ، نظام صادر از حق است كه از آن به نظام كلى نيز تعبير كرده‌اند و نقل اخبار وارده از ائمه - عليه السّلام - در قضاء الهى و تحقيق آنكه كليه امور بر طبق مشيّت حق خلق شده‌اند و صادر از حق وجود اشياست و از خير محض ، غير خير صادر نگردد ، و دفع اشكال تناقض از آيات ناظر بافعال عباد و آيات ظاهر در جبر و تفويض و اختيار و اثبات اختيار در عباد در مقام مبدأ بودن جهت افعال خود ص 407 ، 408 ، 409 ، 410 ، 411 ، 412 ، 413 ، 414 ، 415 ، 416 ، 417 ، 418 ، 419 ، 420 ، 421 ، 422 ، .