تنزيهيه و فصل يازدهم در توحيد صفات فعليه و اوصاف اضافيه و بيان آنكه جميع اضافات ، باضافهء واحد برمىگردد كه اضافهء اشراقيه نام دارد و جميع مراتب در سلك وجودى واحد قرار دارند و اول صادر از حق وجود عام باصطلاح عرفاست و اقامه برهان بر آنكه اول صادر از حق وجود منبسط است نه عقل اول ، و عقل اول ، اول قابل است در نظام تسطير نه اول صادر و بيان آنكه توحيد در افعال با صدور فيض مقدس مناسب است ص 261 ، 262 ، 263 ، 264 ، 265 ، 266 ، 267 ، 268 ، 269 ، 270 . تتميم و تكميل - در بيان وجوه تميز بين اسم و صفت و ذات و تقرير وجوه فرق بين عرض و عرضى و تحقيق آنكه تمام هويت حق مقام احديّت است كه از آن به مقام - لا اسم له و لا رسم له - تعبير كرده‌اند و تقرير اين قبيل از احاديث وارد از اهل عصمت « نحن اسماء اللّه » و نقل مرام اهل معرفت در اين باب ص 270 ، 271 ، 272 ، 273 . فصل دوازدهم - بيان علم حق و نحوهء ظهور اشياء در موطن علم و تفسير معناى علم به معناى اعم كه شامل كليهء موارد و مصاديق علم شود و بيان معناى تعقّل بمسلك مشّائيه و اشراقيه و تحقيق در اوصاف وجود و بيان فرق بين مفهوم علم و مصداق آن و تقرير آنكه علم در شدت و ضعف و قوت و ضعف و كمال و نقص تابع وجود است و هرچه وجود قوىتر باشد علم و قدرت و اراده تام‌تر و از نقص دور تر است و اثبات وجود ذهنى و ظهور ظلّى و نقل اوهام منكران وجود ذهنى ص 274 ، 275 ، 276 ، 277 ، 278 ، 279 ، 280 ، 281 ، 282 . لمعة الهيّة - در اثبات اتحاد عاقل و عقل و معقول و تحقيق آنكه هرمعلوم بالذات بعلم حضورى مكشوف است و نحوهء وجود آن ، نحوهء معلوميت آن مىباشد و تقرير اين اصل مهم كه علم نفس و علم هرمجرّدى بذات خود علم حضورى است و علم حصولى كلى منطبق بر كثرات است و بيان معناى كليّت و ملاك جزئيّت و بيان معناى تشخّص و تميّز و بيان آنكه ضمّ كلى به كلى موجب جزئيت نميشود و نقل كلام محقق لاهيجى و تحقيق در نحوهء مناسب بين نفس و قواى مجرد و مادى آن و تقرير آنكه