شده است و اساتيد متعدد ديده است . » « 1 » در چاپ بعدى اين كتاب نويسندهء محترم رأى پيشين خود را چنين استدراك كرده است : « حقير بعد از تدريس چند جلد از كتاب اسفار و شواهد معتقد شد كه محقق سبزوارى از جهت سرعت انتقال و تحرير معضلات با عباراتى كوتاه و رسا بر آقا على ترجيح دارد . » استاد آشتيانى در چاپ اول همين كتاب در ادامه نوشته است : « تعليقات آقا على بر شواهد شامل مطالب تحقيقى و تازه و نفيس است و يك ذوق و قريحهء مخصوصى در فهم اخبار و احاديث مربوط به عقايد دينى و مبانى عقلى داشته است كه حقير در ديگران آن قريحه را نديده‌ام . » استاد در چاپ بعدى در اين موضع تذكر داده‌اند : « اين مطلب نيز مورد تأمل است و برخى از مطالب آقا على را در آثار آخوند نورى ديدم ( 1368 ه . ش ) . » در تفحص از تعليقات الشواهد مدرس طهرانى تنها يك نسخه بدست آوردم : مجموعهء خطى شماره 5588 كتابخانهء آيت الله مرعشى نجفى در قم كه حاوى مجموعه‌اى از رسائل آقا على است . چهارده ورق اول اين مجموعه همان تعليقات الشواهد است كه در آغاز آن آمده است : « هذه اشارات الى بعض مقاصد الشواهد الربوبية » . ورق 15 و 16 اين مجموعه سفيد است . ورق اول رساله آسيب ديده است لذا چند كلمهء صفحهء اول و دوم به همين علت از ميان رفته است . خط رساله خوشخوان نيست . زمان كتابت و نام كاتب مشخص نيست . ( ش ) تعليقات بجامانده شامل دو بخش است : بخش اول تعليقات بر بيست و پنج موضع از شاهد اول از مشهد اول . بخش دوم بحث مستقل و ناتمامى است دربارهء علم واجب به ذات خود . در ملاقات زمستان 1375 با استاد آشتيانى ايشان در كتابخانه خود تعليقات الشواهد را نيافتند ، با اينكه با كمال سماحت هرآنچه از نسخ خطى آثار آقا على در اختيار داشتند در اختيار راقم اين سطور قرار دادند . از عبارات پيش گفته استاد آشتيانى برمىآيد كه تعليقات الشواهد آقا على بيش از اين است كه ما بدست آورده‌ايم براى نمونه در تعليقات باقيمانده

--> ( 1 ) . مقدمهء استاد آشتيانى بر رسائل حكيم سبزوارى .