مانند ، صداقت ، انصاف ، عدالت ، محبت ، نوعدوستى و رعايت حقوق والدين و . . . و يا بىاحترامى به انسان‌هاى متدين كه با شخصيت نورانى خود و معيارهاى ارزشى جامعه را آراسته بودند و . . . گرفتار غم و اندوه مىشوند . به هر حال در هر دو صورت ناراحتى روانى وجود دارد ولى در بخش اول فشارها تشديد شده و روزنه‌هاى اميدوارى بسته مىشود ، چون غم و اندوه در مورد دنيا و لذاتش ، ايستگاهى ندارد تا انسان نفس تازه كند ، بلكه بى امان دوام مىيابد و او از نفس مىافتد ولى در ناراحتىهاى گروه دوم ، فشارها با يارى خدا كنترل ، و روزنه‌هاى اميد بازتر مىشود زيرا ايستگاه‌هايش مشخص گرديده و آن واگذاردن امور به خداوند از راه توسل به امام عصر عليه السلام است . حضرت مىگويد : اى گشاينده درهاى بسته شدهء نگرانىها ، و اى بر طرف كنندهء عوامل از دست رفته‌ها ، و اى بخشنده در دنيا و آخرت و مهربانى كننده در اين دوسرا ، بر محمد و آلش رحمت فرست ، و از نگرانىهاى درونى گشايش و از افسردگىها راحتم كن . سوم : عوامل پديد آورندهء غم و اندوه : 1 - نداشتن اعتماد به نفس در اثر بىاعتنايى به پروردگار متعال ، 2 - وابستگىهاى دنيوى ، 3 - روى آوردن به گناه و حرام ، 4 - رقابت سخت در جهت رسيدن به خواسته‌هاى نفسانى و يا دنيوى ، 5 - حيرانى و سرگردانى در اثر نداشتن هدف سالم ، عوامل بر طرف كننده : 1 - باور به وجود خالق آگاه و مهربان و توانا و بىنياز ،