دعاى 53 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي التَّذَلُّلِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ) دعاى آن حضرت عليه السلام در اظهار فروتنى به درگاه خداى توانا و بزرگ : 1 - رَبِّ أَفْحَمَتْنِي 1 ذُنُوبِي ، وَ انْقَطَعَتْ 2 مَقالَتِي 3 ، فَلا حُجَّةَ 4 لِي ، فَأَنَا الْأَسِيرُ بِبَلِيَّتِي 5 ، الْمُرْتَهَنُ 6 بِعَمَلِي ، الْمُتَرَدِّدُ 7 فِي خَطِيئَتِي ، الْمُتَحَيِّرُ 8 عَنْ قَصْدِي 9 ، الْمُنْقَطَعُ 10 بِي . لغت : 1 - ساكت و خاموشم كرد ، 2 - قطع گرديد ، 3 - گفتارم ، 4 - دليلى ندارم ، 5 - درد و رنج خودم ، 6 - گروگان ، 7 - دودل و حيران ، 8 - سرگردان ، 9 - تصميم خودم ، 10 - در مانده‌ام . معنا : پروردگارا ، گناهانم مرا از گفتار ساكت و خاموش كرده ، و رشته سخنم از هم گسيخته شده كه نمىتوانم سخنى بگويم ، چون من دليلى براى كارهاى نادرست خود ندارم ، بنابراين من اسير و گرفتار درد و رنج‌هاى خود ، و گروگان عمل خويش ، و دو دل و حيران در ميان خطاها و در تصميم براى بيرون رفتن از راه راست سرگردان ، و در راه و مسير خود درمانده‌ام . 2 - قَدْ أَوْقَفْتُ 1 نَفْسِي 2 مَوْقِفَ 3 الْأَذِلّاءِ 4 الْمُذْنِبِينَ ، مَوْقِفَ الْأَشْقِياءِ 5