قطعى عقلى مىگردد ، يعنى خود عقل همين را درك نموده و با علاقمندى تسليم مىشود ، و لذا حضرت مىگويد خدايا هنگامى كه عقل‌ها حيران گشته و نتوانستند حقيقتى را به خوبى درك كنند و انسانها در پرتگاه سرگردانى قرار مىگيرند ، در اين حال دلم را با اطاعتت بنوشان كه مطيع فرمانت باشد چون اطاعت از تو ، مانع بدبختى و سرگردانى مىشود و از همين كلام نورانى روشن مىگردد ، كه مسئله اطاعت و تسليم با دل انسان سر و كار دارد ، چون عقل در مقام درك و تشخيص كار مىكند ولى دل تسليم را شكل مىدهد . و از كلمه [ عُقُول ] روشن مىشود يعنى همه عقلها ، وقتى كه از تشخيص و درك حقيقتى ناتوان گشته ، طاعت تو تنها راه نجات است ، يعنى فراتر از عقول بشرى حجتى بايد باشد تا با اطاعت از او به كمال جويى خود ادامه دهيم . دهم : و اوْزِعْنى انْ اثْنِىَ بِما اوْلَيْتَنِيه . . . وظيفه شكر و سپاسگزاريت را در برابر هرچه برايم داده‌اى به دلم الهام كن ، اين جمله نورانى خيلى حائز اهميت است چون در مقام بيان يك ارتباط بسيار لطيفى است كه از ناحيه پروردگار مهربان در دل بندگان ايجاد مىشود و آن فهماندن اين كه نعمت‌ها را كسى مرحمت فرموده ، و بايد سپاسگزارش شوى ، پس معلوم مىگردد ، هنگامى كه ما از تمام نعمت‌ها و مهربانىهاى خداى متعال بهره‌مند مىشويم ولى هيچ نوع احساس سپاس و ستايش را نداريم ، بايد باور كنيم كه دلهايمان در پوشش كامل غفلت و آلودگىهاى گناهان قرار گرفته است و از خدا خيلى دور شده‌ايم ولى اگر سپاسگزارى را در هر موردى فراموش نكنيم ، همين عمل بهترين دليل بر نزديك شدن ما به خدا ، و مورد عنايت حق قرار گرفتن است . يازدهم : وَ انْزَعْ مِنْ قَلْبى حُبَّ دُنْيا دَنِيَّةٍ تَنْهى عَمَّا عِنْدكَ . . . محبت دنيا آثار بسيار بدى دارد ، 1 - انسان را از پاداش‌ها و مقامات و درجات بلند ، الهى باز مىدارد ، 2 - از يافتن وسيله نزديك شدن به خدا ، يعنى تبعيت از محمد و آل محمد صلى الله عليه و آله محروم مىكند ، 3 - زشتىها را مىآرايد ، خوبىها را بد نشان