الإمام زين العابدين (ع) (مترجم: حميد فتاحى)
625
الصحيفة السجادية الكاملة (صحيفه كامله سجاديه همراه با پيامها پاسخگوى نيازها) (فارسى)
و نيكو كمكم كن ، و هيچ وقت بتوان و قدرت خودم كه در آن توان و قدرتت نباشد واگذارم مكن ، و در روزى كه از زير خاكهاى قبر ، مرا به ديدار خود بر مىانگيزى رسوايم منما ، و در پيش دوستانت سرافكندهام مفرما ، و به فراموشى ياد خودت گرفتارم مكن ، و توفيق شكرگزاريت را از من مگير ، بلكه در هنگام سهو و اشتباه ، يا در وقتى كه نادانها در برابر نعمتهايت در بىخبرى و فراموشى هستند ، اداى شكرت را ملازمم ساز ، تا هميشه شكرگزارت باشم ، و توفيق ثنايت را بدلم بيفكن تا به هر چيزى كه در اختيارم گذاشتهاى ستايشگر باشم و به آنچه برايم نيكىها كردهاى ، بر همه آنها اعتراف كننده باشم . 30 - وَ اجْعَلْ رَغْبَتِي 1 إِلَيْكَ فَوْقَ رَغْبَةِ الرَّاغِبِينَ ، وَ حَمْدِي إِيَّاكَ فَوْقَ حَمْدِ الْحامِدِينَ وَ لا تَخْذُلْنِي 2 عِنْدَ فاقَتِي 3 إِلَيْكَ ، وَ لا تُهْلِكْنِي 4 بِما أَسْدَيْتُهُ 5 إِلَيْكَ ، وَ لا تَجْبَهْنِي 6 بِما جَبَهْتَ بِهِ الْمُعانِدِينَ 7 لَكَ ، فَإِنِّي لَكَ مُسَلِّمٌ 8 ، أَعْلَمُ أَنَّ الْحُجَّةَ لَكَ ، وَ أَنَّكَ أَوْلى بِالْفَضْلِ ، وَ أَعْوَدُ 9 بِالْإِحْسانِ وَ أَهْلُ التَّقْوى ، وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ، وَ أَنَّكَ بِأَنْ تَعْفُوَ أَوْلى مِنْكَ بِأَنْ تُعاقِبَ 10 ، وَ أَنَّكَ بِأَنْ تَسْتُرَ أَقْرَبُ مِنْكَ إِلى أَنْ تَشْهَرَ 11 . لغت : 1 - ميل باطنى و علاقهام ، 2 - خوارم مگردان ، 3 - در نيازمنديم ، 4 - نابودم مكن ، 5 - آن را فرستادهام ، 6 - دست رد بر پيشانيم مزن ، 7 - دشمنان ، عناد ورزان ، 8 - فرمانبر ، سرسپرده ، 9 - خو كردهاى ، 10 - كيفر كنى ، 11 - آشكار نمائى . معنا : خدايا عشق و علاقهام را به خودت بالاتر از علاقه علاقمندان ، و سپاسگزاريم را در حق خودت ، بالاتر از سپاس سپاسگزاران ، قرار بده ، و در هنگام نيازمنديم به تو ، خوارم مكن ( انسان هر لحظه به خدا محتاج است مقصود حضرت اين است هنگامى كه گرفتار مشكلى مىشوم كه جز تو كسى را قدرت حلّش نباشد