سوم : كره ماه از خود روشنائى ندارد ولى به خاطر بافت و ساختمان به هم متصل و شفافيت جوّ آن ، از نور خورشيد تغذيه نموده و آن را پخش مىكند با اين كه قرآن در ميان روشنائى آنها تفاوت قائل شده ، آفتاب را [ ضياءُ ] و ماه را [ نوراً ] تعبير كرده و مشخص است كه نور خورشيد ذاتيست و ويژگى هايش مانند حرارت و روشنائى و رنگ آن و . . . قابل مقايسه با نور آفتاب نيست با اينكه در نور ماه هم خصوصياتى هست كه حيوانات خشكى و دريائى ، نباتات ، ميوه‌ها و . . . از آن استفاده مىكنند و در مواردى مضراتى هم با خود دارد . به هر حال كليد ماه جديد رؤيت هلال است كه با مشاهدهء آن تكاليف انسان خود به خود روشن مىگردد مثلًا بعد از شعبان رؤيت هلال ماه رمضان تكليف روزه واجب مسلمين را روشن مىسازد و هيچكس بدون عذر شرعى نمىتواند روزه خود را افطار كند يا ايام حج ، ماه‌هاى حرام ، ليالى قدر ، و . . . همه به اين طريق مشخص مىشوند كه حضرت مىگويد : « جعلك مِفتاحِ شهر حادثٍ لامرٍ حادثٍ . . . ؛ خداوند تو را كليد ماه جديد براى امورات جديد قرار داده است » . و از خدا مىخواهم ، تو را هلال عافيت و سلامت ومايه بركت و پاكيزه‌گى قرار دهد كه ممكن است غير از تكاليف شرعى ، حوادث تازه‌اى ، در فضا ، و جوّ زمين ، و سرنوشت موجودات و . . . با بيرون آمدن هلال هر ماه واقع شود ، چنانچه در فرازهاى دعا ، به آن اشاره شده است و لذا حضرت در اين دعا به آنها پرداخته است . چهارم : نُحوست و خوش يُمن بودن ماه چه تعريفى دارد ؟ در كلام حضرت ، همهء آنها به خود هلال نسبت داده شده است و از ظاهر عبارتها استفاده مىشود : 1 - چون آنها مستقل نيستند و لذا از خدا خواسته مىشود كه آن را هلال بركت و خير و پاكى قرار دهد كه در آن نحس و بدبختى نباشد .