تو را خوشنود كرده ، 11 - ببخش ، 12 - آرزويم ، 13 - بيافزا برايم ، 14 - برسم ، 15 - بسيار دلسوزى و مهربانى كننده‌اى ، 16 - رو نياورندهء لغزشهائى . معنا : بنابراين ، اى خداى من ، چه كسى مهربان‌تر و بزرگوارتر از تو ، براى ما مىتواند باشد ؟ و چه كسى بدبخت‌تر از آنكه ، به اين همه عنايت و محبت‌هايت اعتناء نكرده و تباه گردد ؟ نه ! ( ممكن نيست فرد عاقلى به اين همه مهربانىها ، بى مهرى نشان دهد ) و آن كيست ؟ ( كه اين قدر از حوزهء انسان بودن خارج گشته باشد و چنين كسى پيدا نمىشود ) ! پس تو والاتر و بزرگتر از آنى ، كه جز به نيكى و احسان ياد و تعريف شوى ، و بزرگوار از آنى كه كسى جز به عدالتت ترسى داشته باشد ، و از ظلم و ستم تو بر نافرمانى كنندگانت هراسان و نگران نمىشود [ چون مىداند تو به هيچ كس ستم نمىكنى ] ، و هرگز كسى از فروگذاردنت پاداش كسى كه تو را به عبادت خشنود ساخته نگرانى ندارد پس بر محمد و آلش رحمت فرست ، و آرزويم را برايم مرحمت فرما ، و هدايتت برايم بيفزا آن قدر كه بتوانم به توفيق عمل نائل شوم و به علم خود عمل كنم زيرا كه تو خيلى دلسوزى كننده بزرگوارى و به رو نياورندهء لغزشهايى . پيامها و رازها : اول : ناتوانى از سپاسگزارى خداوند متعال انسان در عجز و ناتوانى كامل واقع شده است و هرگز نمىتواند از اين مسئله رهائى پيدا كند به جهت اينكه شعاع درك و معرفت و همچنين انجام وظيفه او در برابر مهربانىهاى پروردگار متعالش خيلى محدود و ضعيف است كه به هيچ طريقى نمىتواند متناسب با نعمت‌هائى كه برايش عنايت شده شكرگزارى نمايد ، اگر چه از