پيامها و رازها : اول : جهان هستى با تمام آفريده‌هايش آيت و نشانه‌هاى پروردگار متعال هستند كه هر كدام با زبان حال و قال آفرينندهء خود را تسبيح گفته و بر ساير مخلوقات به ويژه انسان‌ها درس خداشناسى مىدهد از جمله آنها كه در اين دعا مطرح شده ابر و رعد و برق و صداى غرّش آن‌هاست حالا اگر كسى بر طبق علوم جديد اين‌ها را به خوبى بر خود تعريف كند و با عقل و خردش در خود آنها و كارهائى كه از آنها صادر مىشود مطالعه كند بدون ترديد به نتايج درخشانى نائل مىشود زيرا تشكيل يافتن ابرها و حامله شدن آنها توسط بادها و برخورد تكه‌هاى بزرگ به يك ديگر و ايجاد برق و غرّش صداى ترسناك و بعد فرود آمدن باران يا تگرگ ، برف و . . . همگى از يك نظم ويژه‌اى حكايت مىكند كه افراد عاقل را به تفكر وامىدارد چگونه اين تشكيلات مهم به صورت زيبا كارهايشان را انجام مىدهند ! ؟ حضرت مىگويد : خدايا اين‌ها از نشانه‌هاى تو هستند كه به صورت نيروهاى مطيع در اختيارت مىباشند و هرچه از آنها بخواهى آن را از خود نشان مىدهند گاهى رحمت مفيد و سود رسان و گاهى بلاى زيانبار و آفت رسان از آنها فرود مىآيد يعنى همين ابرها مىتوانند در يك مدت كوتاه تمام كرهء زمين را به بلا و آفتهاى خطرناكى گرفتار سازند در اين حال چه كسى مىتواند از بمباران ابرها جلوگيرى كند ؟ صاعقه و آن برق بسيار پر قدرتى كه پرتو آن بخش عظيمى از زمين و اسمان را روشن مىسازد چه كسى مىتواند با اين همه علم و صنعت از حوادث آن جلوگيرى كند ؟ صداى غرش ابرها كه هر شنونده‌اى را با ترس و وحشت روبرو مىسازد و گاهى بر زمين و ساختمان‌ها لرزه مىاندازد و همگان را متوجه خود مىسازد چه