4 - اللَّهُمَّ أَذْهِبْ 1 مَحْلَ 2 بِلادِنا بِسُقْياكَ 3 ، وَ أَخْرِجْ وَحَرَ 4 صُدُورِنا 5 بِرِزْقِكَ وَ لا تَشْغَلْنا 6 عَنْكَ 7 بِغَيْرِكَ ، وَ لا تَقْطَعْ عَنْ كافَّتِنا 8 مادَّةَ 9 بِرِّكَ 10 فَإِنَّ الْغَنِيَّ مَنْ أَغْنَيْتَ وَ إِنَّ السَّالِمَ مَنْ وَقَيْتَ 11 ، ما عِنْدَ أَحَدٍ دُونَكَ 12 دِفاعٌ 13 ، وَ لا بِأَحَدٍ عَنْ سَطْوَتِكَ 14 امْتِناعٌ 15 تَحْكُمُ 16 بِما شِئْتَ 17 عَلى مَنْ شِئْتَ ، وَ تَقْضِي 18 بِما أَرَدْتَ فِيمَنْ أَرَدْتَ . لغت : 1 - بر طرف ساز ، ببر ، 2 - قحطى ، خشكسالى ، 3 - به آبياريت ، 4 - انديشه ، يا وسوسه‌هاى بد ، 5 - سينه‌هايمان ، 6 - گرفتارمان مكن ، 7 - با اعراض از خودت ، 8 - همه ما ، 9 - ريشه ، 10 - نيكىهايت ، 11 - نگهداشتى ، 12 - غير از تو ، 13 - دور كننده‌اى ، 14 - قهر و يورش تو ، 15 - جلوگيرى كننده‌اى ، 16 - حكم مىكنى ، 17 - خواستى ، 18 - فرمان مىدهى . معنا : خداوندا خشكى و قحطى شهرهايمان را با آبيارىهايت بر طرف ساز ، و كينه و يا وسوسه‌هاى بد را در مورد خودت به وسيله رساندن روزىهايت از دلهايمان خارج كن و هرگز ما را از خودت به ديگرى مشغول و گرفتارمان مكن و ريشه نيكىهايت را از همه ما قطع مفرما [ كه همان برف و باران و آب است ] زيرا انسان بى نياز كسى است كه تو بى نيازش سازى و فرد سالم و مورد اعتماد كسى است كه تو او را نگهداشتى . چون هيچ كس را غير از تو نگهدارنده‌اى از بلا و پيامدهايش وجود ندارد و نه كسى را از غلبه و قهر تو مانع شونده‌اى هست . در مورد هر كسى آن چيزى را كه در نظر گرفته‌اى همان را اجرا مىكنى و فرمان هر چيزى را در مورد هر كسى كه اراده نمايى ، صادر مىكنى . 5 - فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى ما وَقَيْتَنا 1 مِنَ الْبَلاءِ 2 ، وَ لَكَ الشُّكْرُ عَلى ما خَوَّلْتَنا 3 مِنَ النَّعْماءِ ، حَمْداً يُخَلِّفُ 4 حَمْدَ الْحامِدِينَ 5 وَرَآئَهُ 6 ، حَمْداً يَمْلَأُ 7 أَرْضَهُ وَ سَمَآئَهُ .