آنها حسادت نمود و يا در پشت سر كسى حرف زد و از تدبير الهى در اداره نمودن مخلوقاتش غفلت كرد . دوم : چرا نمىتوانيم خواسته‌هاى خدا را به راحتى بپذيريم ؟ ريشه اصلى ناآرامىهاى درون انسان گرد و غبار گناهانش هستند كه در آن محيط جاى گرفته‌اند چه اگر كسى بخواهد به اعتدال روانى نائل شود و با راحتى كامل حوادث زندگيش را تحليل نمايد بايد به پاكسازى روح خود گام نهد و در اين مورد لازم است از عنايات الهى كمك بگيرد به خاطر اينكه پاكسازى روح و روان با قدرت پروردگار متعال صورت مىگيرد كه حضرت مىگويد : « وَطَيِّبْ بِقَضائِكَ نَفْسى . . . » . خاصيت بسيار مهم تهذيب نفس اين است كه او را براى شنيدن سخنان سالم و خداپسند و اطاعت از آنها آماده مىسازد چنانچه حضرت امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « اذا اراد اللَّهُ بعبدٍ خيراً طَيَّبَ رُوحَهُ فَلا يَسْمَعُ مَعْروفاً الّا عَرَفُه و لا مُنْكراً الّا انْكَرَهُ ، ثُمَّ يَقْذف اللَّهُ فى قَلبه كَلمةً يَجمعُ بها امْرَهُ « 1 » ؛ هنگامى كه خداوند بخواهد به بنده‌اى نيكى و خير رساند روحش را پاكسازى مىكند در اين صورت وقتى او هر سخن خوب و خداپسندى را مىشنود ، آن را مىشناسد و محبوب خويش مىيابد و وقتى حرف نادرست و مورد خشم الهى را مىشنود ، از آن ناراحت مىشود سپس خداوند به دلش كلمه‌اى مىافكند كه بدين وسيله تمام امورش را گردآورى مىكند ، يعنى رو به راه مىسازد » . عامل ديگرى كه در علاقمند نشدن انسان به خواسته‌هاى الهى مؤثر مىباشد اطمينان نداشن اوست زيرا اگر وى به خدا اعتماد پيدا كند كه تمام دستورات و خواسته‌هايش به خير و صلاح اوست بدون ترديد از همه آنها اعم از تلخ و شيرين

--> ( 1 ) كافى ، ج 1 ص 165 .