مانند : قدرتمند شدن در اجتماع ، جبران شدن كاستىها ، محترم داشتن والدين در خلوت و جلوت ، زنده كردن نام آنها ، دوستدار و علاقه شديد به والدين داشتن ، بدور آنها چرخيدن سرتا پا گوش و اطاعت كردن ، هرگز عصيان‌گر و نافرمان نباشند و . . . . بعد از اين مطالب ، حضرت به ريشه مهم آنها اشاره مىكند و آن خوب تربيت كردنست . . . . و اعِنّى عَلى تَربيَتِهِم وَ تَأديِبهِم وَ بِرِّهِم . . . خدايا مرا به تربيت و تأديب و نيكو ساختن آنها يارى فرما . اول : [ تربيت ] يا پرورش دادن به مسائل روانى مربوط مىگردد و در اين مورد والدين را مسئوليت بسيار مهمى وجود دارد چه اگر به موقع و در فرصت‌هاى مناسب دست به كار نشوند و اين امانت الهى را به خوبى تربيت ننمايند ، آيندهء بسيار ناگوارى آنها و جامعه را تهديد مىكند . مطالب مهمى كه در موضوع تربيت بايد مورد توجه واقع شود عبارتند از : 1 - بذر كاشته شده آسمانى را در وجود خود و فرزندان با رعايت اوامر و نواهى الهى شكوفا سازند . 2 - بيدارى و آگاهى خود و آنها را در خداشناسى و پيروى از امامان معصوم عليهم السلام توسعه دهند . 3 - راههاى مناسب شكل‌گيرى اعتقاد سالم را در محيط زندگى هموار سازند . 4 - در مورد تغذيه و تأمين نيازهايشان از دستورات دينى استفاده كنند . 5 - اخلاق و رفتار و گفتار و همه برنامه‌هايشان را با دقت كامل و رعايت دستورات الهى انجام دهند تا نونهالان را معيار مناسبى در اختيار باشد ، چون آنها از كودكى جز پدر و مادر با كسى رابطه ندارند و همه چيز را از آنها ميآموزند . دوم : تأديب ، يعنى گفتار و رفتار و حتى انديشه‌هاى فرزندان را با قالب‌هاى دينى