والدين احترام كنى و نبايد با آنها بد رفتارى كنى ، همين موضوع را عقل و وجدان هم مىگويند ، و تنها فرق در اينجاست كه بايد و نبايدهاى دين چون دستور خداوندست مخالفتش موجب عقاب و كيفر خواهد بود ، ولى در مخالفت با خواسته‌هاى عقل و وجدان از درون هركس مجازات‌ها شروع مىشود ، كه با خسارت‌هاى مالى و جانى و شخصيتى ظاهر مىگردد ، به هر حال سالم بودن اخلاق فرزندان به اين است ، كه اصول و ارزش‌هاى انسانى و دينى را به خوبى رعايت كنند و از اعمال زشت و نادرست بپرهيزند . نتيجه‌گيرى : اگر دربارهء اين سه مطلب داورى شود كدام يك مهم تشخيص داده مىشود ؟ بدون ترديد دين و اعتقاد از همه مهم‌تر مىباشد به جهت اينكه سلامتى بدن و يا جسم و اخلاق را دين تأمين مىكند و بلكه ريشه تمام سلامتىها ، به سالم بودن دين و عقيده باز مىگردد ، همان‌طور كه اغلب پزشكان معتقدند كه اكثر بيمارىهاى جسم انسان به روان او مربوط مىشود . و اگر روح و روانش سالم باشد خيلى از مريضىها را در بدن نخواهد داشت و چنانچه در مباحث گذشته گفتيم سالم بودن روان هم به عقيده سالم مربوط مىگردد ، چون عقيده از [ عِقْد ] گره خوردن گرفته شده اگر كسى روح و روانش را به يك حقيقت سالم گره بزند تمام ناراحتى هايش رفع مىشود ، و از نا متعادل شدن و به هر سو گريختن در امان مىماند . دوم : شيوه مهم تربيت والدين در جهت تربيت نونهالانشان خيلى زحمت مىكشند ولى از مهم‌ترين شيوه و يا ملاك آن غفلت دارند ، چه اگر آن را در مسائل زندگى و روابط فردى و اجتماعى و تربيت فرزندان به كار گيريم ، بدون ترديد به نتايج درخشانى مىرسيم ، و علت عمده شكست مربيان ، بويژه والدين همين است كه ميل و علاقه‌هاى خودشان