اگر كسى به اين راحتى خدا را فراموش كند خودش را نيز فراموش خواهد كرد و اين صريح قرآن است : « وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ » ؛ مانند كسانى نباشيد كه خدا را فراموش كرده و در نتيجه خود را نيز فراموش كردند . پس خدا فراموشى موجب خود فراموش مىگردد و كسى كه خود را فراموش كرد ديگر كمترين ارزشى در ميان موجودات نخواهد داشت ، به عنوان مثال : در عصر امروز ، چقدر انسان‌ها به خود فراموشى گرفتارند ، چقدر رنج و زحمت و تلاش و حرف و حديث ، و . . . را بدون كمترين هدف متحمل مىشوند ، و اگر از آنها سؤال كنى زندگى چيست و چه تعريفى دارد ، يا سكوت مىكند و يا جواب‌هاى بى معنا خواهد داد ، و اين علامت خدا فراموشى است كه انسان را از تعالى و كمال و رسيدن به درك جمال زيباى خود باز مىدارد و در سطح حيوانات مشغول كار مىكند . حضرت سجاد عليه السلام مىگويد : وَ لا تَجْعَلْنى ناسِياً لِذِكْرِكَ فيما اوْ لَيْتَنى . . . خدايا هرگز مرا در مقابل هر چيزى كه در اختيارم گذارده‌اى بىتوفيقم نكن كه تو را فراموش كنم ، و به ياد نيآورم ، چون همه اين‌ها از نيكىها و مهربانىهاى توست . چهارم وَ فَرِّغْ قَلْبى لِمُحَبَّتِكَ . . . براى رسيدن به مقام بسيار بلند محبت و عشق الهى ، كانالها و تونلهائى با پيچ و خم‌هاى زيادى وجود دارد و با عبور از آنها ، و تحمل رنج و سختىهاى طاقت فرساى بار سنگين سفر به اميد يافتن دوست و همدم خويش هموار مىگردد ، براى رسيدن به اين هدف نورانى چه كارها بايد كرد ؟ و در كدام كلاسها بايد شركت نمود ؟ علائم و نشانه‌هاى نزديك‌تر شدن چيست ؟ 1 - اول بايد از خداى مهربان خواسته شود ، كه راه آسانى را در جهت نيل به عشق و محبت خودش براى ما مهيا كند چنانچه در دعاى [ بيستم ] آمده : « وَانْهَجْ لى الى مَحَبَّتِكَ سَبيلًا سَهْلَةً . . . ؛ خدايا ، راه آسانى را در جهت رسيدن به محبتت برايم آماده‌كن » .