نمىدهد كه زبان خود را به سخنان لغو و باطل و گناه بگشايد ، و بلكه كم حرف زدن و زياد انديشيدن را ، سر لوحه زندگى خود قرار مىدهد ، چنانچه در احاديث آمده هر انسانى دو گوش و يك زبان دارد ، يعنى شنيدن دو برابر گفتن بايد باشد . سؤال : رزق چيست ؟ جواب : اغلب مردم از رزق و روزىهاى الهى ، فقط به مسائل مادّى توجه دارند و در مورد آن تنها به غذاى معده مىانديشند ، غافل از اينكه روح انسان بيشتر از جسمش غذا مىخواهد ، تأمين تغذيه روح و جسم از ناحيه خالق متعال ، به معناى رزق دادن اوست . گاهى رزق مادّى مقدم مىشود و در مواردى به تأخير مىافتد ، زيرا كه تدبير كننده آنها ، مصلحت او را ملاك قرار مىدهد ، و چون در انديشه انسان‌ها ، معناى رزق فقط تغذيه مادى و پول و منافع تلقى مىشود و لذا ، كمتر بودنش را نوعى محروميت مىدانند ، و ممكن است در مواردى اعمال بد ، موجب منع و يا كم شدن رزق شود ، ولى هرگز به تغذيه‌هاى معنوى توجهى نمىشود ، مثلًا : اگر روزى اول صبح ، فرد صالحى شما را ديد و سلام كرد ، پند و اندرز داد ، و لحظه‌اى در كنارتان نشست ، و . . . همه اين‌ها دربرگيرندهء بركات بزرگيست كه خداى متعال بدين وسيله بر شما روزى بزرگى را مرحمت فرموده است ، يا توفيقات ديگرى را به شما عنايت نموده ، كه از خسارت و زيان‌هاى شياطين انس و جن ، محافظت شديد ، يا حوادث خطرناكى را دفع نمود ، و آيا اين‌ها از رزق و روزى حساب نمىشوند ! ؟ متأسفانه وابستگىهاى مادّى تشخيص انسانها را عوض كرده و مسائل معنوى را در رديف رزق نمىدانند ، با اينكه بخش مهم زندگى آنها را معنويات اداره مىكند . هفتم : وَ لا تَجْعَلَ عَيشى كَدَّاً كَدَّاً . . . زندگيم را در سختىها و فشارها قرار مده ، همه انسان‌ها و بلكه موجودات براى