4 - سُبْحانَكَ ، لا أَيْأَسُ 1 مِنْكَ وَ قَدْ فَتحْتَ لِي بابَ التَّوْبَةِ إِلَيْكَ ، بَلْ أَقُولُ مَقالَ 2 الْعَبْدِ الذَّلِيلِ الظَّالِمِ لِنَفْسِهِ الْمُسْتَخِفِّ 3 بِحُرْمَةِ رَبِّهِ الَّذِي عَظُمَتْ ذُنُوبُهُ فَجَلَّت 4 ، وَ أَدْبَرَتْ 5 أَيَّامُهُ فَوَلَّتْ 6 حَتّى إِذا رَأى مُدَّةَ الْعَمَلِ قَدِ انْقَضَتْ 7 وَ غايَةَ 8 الْعُمُرِ قَدِ انْتَهَتْ 9 . لغت : 1 - نا اميد نمىشوم ، 2 - گفتار ، 3 - سبك شمرده ، 4 - روبه افزايش ، 5 - پشت كرده ، 6 - و بر گشته ، سپرى شد ، 7 - تمام گشته ، 8 - مدت ، 9 - پايان يافته . معنا : پاك و منزّهى تو ، و هرگز از تو نااميد و مأيوس نخواهم شد زيرا خودت درِ توبه را به رويم گشوده‌اى ، و بلكه مانند سخن بنده ذليل و ناتوانى را بر زبان مىآورم كه به خودش از طريق نافرمانيت ظلم كرده ، و حرمت پروردگارش را سبك شمرده است . آن بنده‌اى كه گناهانش زياد شده و روى هم انباشته ، و روزگارش به او پشت كرده و روى گردانده ، تا چون نگاه كرد ديد كه زمان عمل تمام گرديده ، و مدت عمر پايان يافته است . 5 - وَ أَيْقَنَ 1 أَنَّهُ لا مَحِيصَ 2 لَهُ مِنْكَ ، وَ لا مَهْرَبَ 3 لَهُ عَنْكَ ، تَلَقَّاكَ 4 بِالْإِنابَةِ 5 وَ أَخْلَصَ لَكَ التَّوْبَةَ ، فَقامَ إِلَيْكَ بِقَلْبٍ طاهِرٍ نَقِيٍّ 6 ، ثُمَّ دَعاكَ بِصَوْتٍ حائِلٍ 7 خَفِيٍّ 8 قَدْ تَطَأْطَأَ 9 لَكَ فَانْحَنى 10 ، وَ نَكَّسَ 11 رَأْسَهُ فَانْثَنى 12 ، قَدْ أَرْعَشَتْ 13 خَشْيَتُهُ رِجْلَيْهِ ، وَ غَرَّقَتْ 14 دُمُوعُهُ خَدَّيْهِ 15 ، يَدْعُوكَ بِيا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ . لغت : 1 - باور كرده ، 2 - چاره‌اى نيست ، 3 - گريزگاهى نيست ، 4 - تو را ملاقات مىكند ، 5 - توبه ، بر گشتن از انحراف ، 6 - نظافت شده ، 7 - تغيير يافته ، 8 - آهسته ، پنهانى ، 9 - سر فرود آورده و تواضع كرده ، 10 - خم گشته ، 11 - پائين انداخته ، 12 - كج شده ، 13 - لرزانده ، 14 - فرا گرفته ، غرق نموده ، 15 - گونه‌ها ، رخسارش . معنا : و در اين لحظه باور كرده كه ديگر راه چاره‌اى از عذابت و گريز گاهى از