رعايت حلال و حرامش نمىكنند ، و با هر گناهى آشتى كرده و به خواسته‌هاى دنيائى خود مىرسند ، غافل از اين‌كه با هر كار بد و گناه خسارت بزرگى به ديندارى او وارد مىشود كه به زودى آثارش را نشان خواهد داد ، و اصلًا بريدن از دين يعنى بريدن از انسانيت خويش است ، و لذا ضررهاى دينى قابل جبران نمىباشد و محيط دنيا و آخرت را به ناراحتى و عذاب تبديل مىكند ] . 2 - وَ اذا هَمَمْنا 1 بِهَمَّينِ 2 يُرْضيكَ احَدَهُما عَنّى وَ يُسْخِطُكَ 3 الأخَرُ عَلَينا ، فَمِلْ 4 بِنا الى ما يُرْضيكَ عَنَّا وَ اوْهِنْ 5 قُوَّتَنا عَمَّا يُسْخِطُكَ عَلَينا ، وَ لا تُخَلِّ 6 فى ذلِكَ بَيْنَ نُفُوسِنا وَ اختيارِها ، فَانَّها مُخْتارةٌ 7 لِلْباطِل الّا ما وَفَّقْتَ 8 ، امَّارَةٌ 9 بِالسّوءِ الّا ما رِحمْتَ . لغت : 1 - قصد كرديم ، 2 - به دو تصميم ، 3 - تو را به خشم مىآورد ، 4 - پس برگردان ، 5 - سست و ضعيف كن ، 6 - رها مكن ، 7 - انتخاب يا اختيار كننده است ، 8 - تو توفيقش داده‌اى ، 9 - زياد امر كننده . معنا : و هنگامى كه تصميم گرفتيم دو كارى را انجام دهيم كه يكى تو را از ما خشنود مىسازد و ديگرى موجب خشم تو بر ما مىشود در اين حال از تو مىخواهيم ميل و علاقه‌هاى ما را به سوى آنچه باعث خوشنوديت مىگردد برگردان ، و قدرت و توانائى ما را در مورد هر عملى كه موجب خشم و غضب تو بر ما مىشود سست و ضعيف كن ، [ يعنى توفيقى مرحمت فرما ، كه با تمام وجودمان در جهت رضاى تو ، و امام زمانمان عليه السلام تلاش كنيم . كه اصلًا به انجام دادن اعمال گناه آمادگى نداشته باشيم ] . خدايا در اين صورت كه ما در ميان دو تصميم قرار مىگيريم هرگز ما را به خود و اختيار خويش رها مساز و وامگذار . به خاطر اينكه طبيعت نفس هميشه اين است كه باطل را اختيار كند ، كسى از سيطره‌اش نجات نمىيابد جز اينكه تو او را به انتخاب محبوب خود توفيقش دهى ، چون كه نفس بطور دائم انسان