چهارم : موضوع بسيار مهم : علت فشارها و سختىها و ناراحتىهاى جامعه امروز و ديروز تخلف از نظام الهى و دستورات دينى است كه هر كسى در اثر قطع ارتباط با خداى متعال در گرداب شعله‌هاى آتش نوميدى مىسوزد ، ولى در مورد ناراحتى انسان‌هاى پاك و درستكار و حقشناس چه بايد گفت ؟ آنها كه لحظه‌اى از دين و خداى خود جدا نيستند و در مسير حق و صراط مستقيم زندگى مىكنند چگونه گرفتار چنين وضعيت بسيار دلخراش و ناراحت كننده‌اى مىشوند كه تا آخر عمرشان در غم و اندوه و افسردگى و زندان و كشته شدن و اشك ريختن و . . . قرار مىگيرند ! ؟ جواب : انسان‌هاى پاك و خداشناس با افراد آلوده و گناهكار در احساس درد و غم و فشارها متفاوتند ، چون همه فشارها و سختىها و ناراحتىها ، به قلب و درون انسان‌ها وارد مىشوند اگر در آن فضا نيرو و قدرتى باشد كه بتواند از شدت آنها بكاهد و آنها را در جهت مثبت راهبرى نمايد ، بدون ترديد مقاومت و تحمل زيادتر مىشود و راه براى رسيدن به هدف هموار مىگردد . ولى اگر در باطن و قلب چنين قدرتى نباشد شدت فشارها و ناراحتى چند برابر مىشود و آنان را به يأس و نااميدى و هلاكت مبتلا مىكند . انسان‌هاى پاك و مطهر و مهذّب و درستكار كه در صراط مستقيم و مسير حق هستند در برابر هر نوع فشار و سختى ، استوار و محكم ايستاده و هرگز تسليم باطل نمىشوند به خاطر اينكه در باطن و روان خود ، به خداى متعال معتقدند و تمام جريانات را در محضرش اداره مىكنند و لذا هيچ نوع ترس و نگرانى و اضطراب از اين جهت ندارند . و غم و اندوه و احساس فشار و گريه هايشان به خاطر ضعف و ناتوانى نيست بلكه اين گروه هميشه براى حق و عدم توجه مردم به آن ، و تحقير شدنش و . . . متأثر مىشوند كه چرا فرزندم ، دوستم ، خانواده‌ام ، امّتم ، و . . . از دين و دستوراتش پيروى نمىكنند و چرا كسى نيست كه حقانيت دين و اعتقاد ما را درك كند تا در كنار ما خدا را ستايش كرده ، و همگى در سايه بندگى او به آسايش و