انسان‌ها پيش آمده و همگان را در زير سخت‌ترين فشارها قرار داده ، كمبود و يا نبود يك حقيقتى است كه پديد آورنده تمام نابسامانيهاست و آن پوسيدگى و يا زنگ زدگى اتصال به خدا ، و يا قطع شدن آنست ، چون اگر لامپ محل كار يا منزل به جريان برق وصل نباشد يا در سيم‌ها ، پوسيدگى و قطعى وجود داشته باشد ، بدون شك خاموشى و يا روشنائى موقتى را شاهد خواهيم بود ، چه اگر اين مشكل حل شود و انسان‌ها در اتصال كامل به پروردگار خود واقع شوند هر فشار و سختى بدون هيچ مانعى بر طرف مىگردد ، چون همه چيز ، تسليم اراده او هستند و هيچ فاصله‌اى در ميان اراده خدا و رفع مشكلات و افسردگىها ، و حل پيچيدگىها و . . . وجود ندارد كه حضرت مىگويد : « فهى بمشيتك دون قولك مؤتمرة » همه چيز در هر نقطه‌اى از عالم كه باشد به خواست تو ، بدون اينكه سخنى گفته باشى . فرمانبردارند ، و به اراده‌ات بدون اينكه بازداشت كنى باز داشته مىشوند ، بنابراين هيچ فاصله‌اى بين ارادهء الهى و حل مشكلات و رفع موانع نيست به به مجرد اراده كردنش هر چيزى كه بخواهد تحقق مىيابد . پس عامل اصلى اين بحران ، در روح و روان و زندگى بشرى ، كمبود و يا نبود عقيده سالم و قطع رابطه از خداى متعال است . سوم : خالق متعال چنين وضعيتى را بر انسان‌ها اراده نكرده و بلكه آنها خودشان اين وضعيّت را پديد آورده‌اند ، با اينكه همه آنها از فيلتر علم او عبور مىكنند يعنى خدا مىداند اين گونه حوادث چگونه و بر چه كسى ، و چرا ، وارد مىشوند ، و اگر مقدارى دقت كنيم ، اقتضاى نظام عالم اين بوده و هست ، كه هر راه و مسيرى ، سرنوشت و نتيجه ويژه‌اى را يدك مىكشد و اين تصادفى نيست ، بلكه معمار و آفريننده هستى آن را تنظيم كرده است . بنابراين صراط مستقيمى كه تنها راه و مسير محبوب خداست و ما هفده مرتبه در نمازهاى واجب روزانه آن را از خدا مىخواهيم . نتيجه و سرنوشتش بندگى و اطاعت از خدا و حجّتش در جهت تحقق عدالت ، تعادل روانى ، سعادت دنيا و آخرت ، امنيت و آرامش و صبر و تحمل ،