پاسخ دوم : وقتى كه آبرومندى را در مكتب امام حسين ( ع ) ياد گرفتيم و آن بندگى و تسليم خالص در برابر فرمان الهى است حالا اگر كسى در اين مسير به اوج كمال بندگى و تسليم محض رسيد قطعاً از آبرو و امتياز بسيار بالايى برخوردار است زيرا از اين طريق به مقام قرب الهى نزديكتر شده و در پرتو عنايات مخصوصش واقع گرديده كه مىتواند سراسر عالم هستى را در شعاع نور خويش روشن ساخته و همگان را از راهنمائى و هدايت لازم بهره مند سازد . ممكن است كسى بگويد من اين مطلب را به خوبى نمى فهمم آن را بازش كنيد در اينجا از شما مىخواهم با دقت به توضيح مطلب توجه كنيد . 1 . امام حسين ( ع ) در بيابان كربلا در شدت حرارت آفتاب و خستگىهاى جنگ ، تشنگى ، گريه فرزندان و . . . حقيقت بسيار مهمى را بر جامعه بشرى روشن ساخت و آن ايمان كامل به وجود پروردگار متعال است زيرا هدف و انگيزه ايشان نشان دادن بندگى و تسليم خود بخداى سبحان بود و لذا اين تكليف بسيار سنگين و دشوار را بى كم و كاست در محضر الهى انجام داد و خود همين عمل راه بندگى را بر انسانها هموار كرد زيرا با توجه به تكليف شاق آن حضرت ، هر كسى خود را چنان كوچك و ناچيز مىبيند كه با ملامت زياد خويشتن را به انجام تكاليف لازم ترغيب مىكند . 2 . بوسيله امام حسين ( ع ) راه خدا باورى و بندگى و تسليم بر همگان هموار گرديد و هر كسى با شنيدن حادثه آن حضرت از خود مىپرسد او بخاطر چه كسى اين همه فشار و مشكلات را به خوبى تحمل كرد ؟ او چگونه توانست زير بار اين تكليف بسيار سنگين برود و آن را بطور كامل انجام دهد ؟ او از كجا تغذيه مىشد و به كسى دلبستگى و اميد داشت و به