1 . آبرومندى انسان در پيشگاه خداى متعال بقدرى پيچيده و حساس است كه كمترينها از چنين توفيقى بهره مند مىشوند زيرا براى رسيدن به اين مقام بسيار بزرگ بايد امتحانات سختى را پشت سر گذاشت و مقام بندگى و تسليم كامل را به خوبى نشان داد و تا كسى از قله خودشناسى عبور نكند و به خدا شناسى نائل نشود نمى تواند چنين امتحاناتى را تحمل كرده و از عهده آنها برآيد . 2 . انسانهاى آبرومند كسانى هستند كه همه چيز حتى جان عزيزشان را در خشنودى پروردگارشان با عشق و محبت بسيار شديد بذل كرده و به مقام فناء و يا بى اثر شدن و اصل مىشوند . 3 . صبر و تحمل بسيار بزرگى را در برابر خواسته‌هاى الهى از خود نشان مىدهند و كوچكترين گلايه و شكايت از پيامدهاى جريانات روزگارشان ندارند زيرا معناى تسليم همين است چننچه امام هادى ( ع ) در وقتى كه از مقامات بسيار والاى امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) سخن به ميان مىآورد مىفرمايد . . . وَ صَبَرتُم علي ما اصابَكُم في جَنْبِه ، از آنچه در راه خدا از مصيبتهاى دلخراشى كه به شما رسيد در مقابل آنها در مقابل آنها بطور كامل صبر و تحمل نموديد . « 1 » وقتى كه اين مراحل طى شود مسئله آبرومندى در پيشگاه الهى شكل مىگيرد نمونه كامل آن را در زندگى پيامبران بويژه چهارده معصوم ( صلوات الله عليهم ) به خوبى مشاهده مىكنيم و صبورى حضرت اميرالمومنين و فاطمه و امام حسن و حسين و . . . ( صلوات الله عليهم ) را در برابر آنهمه مصيبت‌هاى بسيار دلخراش و كمرشكن به روشنى مىبينيم و روى همين صبر كامل آبرومندى را از ناحيه خداوند دريافت كردند كه هر چه از او بخواهند بدون ترديد برآورده

--> ( 1 ) - زيارت جامعه كبيره .