سر و صورت و سينه زدنها و . . . مىباشد و اين كارها بى دليل نيست زيرا در ذات و نهادمان يك ( ياحسين ) جاسازى شده است كه پيوسته ذهن و فكر ما را به سويش مىكشد و اگر خداى متعال در هر حال ، بر ما لطف و عنايت و مهر و محبت بيشتر مىفرمايد همه به بركت آن عشق و محبتى است كه به حضرت امام حسين ( ع ) داريم زيرا گرامى و عزيز شدن انسان در پيشگاه الهى خيلى سخت و سنگين است و امتحانات دشوارى لازم دارد ولى علاقمندى به آن حضرت زمينه اين عزت را در شخصيت ما فراهم كرده كه ما را از اسارت و بردگى هواپرستان و ستمكاران و دشمنان خدا نجات داده است . اين خيلى نكته نورانى و قابل اميد است كه دل و جان كسى به عشق و محبت امام حسين و اميرالمومنين و همه امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) بويژه حضرت وليعصر ( عج ) طپيده و به غم و اندوهشان اشك بريزد و به خرسنديشان خرسند شود كه مهمترين آن اين است از خدا مىخواهيم ما را چنان توفيقى مرحمت نمايد كه بتوانيم در مطالبه و گرفتن انتقام خون پاك آن حضرت ، پا بميدان جنگ و مبارزه بگذاريم و جان خود را در اين راه فداى ايشان كنيم . پاسخ سوم : آن وجود مقدسى كه در راستاى تحقق هدف نورانى و آسمانى امام حسين ( ع ) پيشگام خواهد بود و فرماندهى كامل اين نبرد بسيار مهم و سرنوشت ساز را در اختيار مىگيرد و بر طبق فرمان الهى حركت خويش را آغاز مىنمايد حضرت وليعصر ( عج ) است كه از دو حقيقت مهم برخوردار است : 1 . ايشان منصور هستند يعنى با نصرت و يارى كامل خداوند ظاهر شده