بنابراين ما دوستداران خاندان عصمت و طهارت ( صلوات الله عليهم ) تا روز قيامت ، با دوستانشان دوست و با دشمنانشان دشمن هستيم زيرا معناى ( امام ) همين است كه مردمان هر عصر را رهبرى كند و آنها هم با پيروى و تبعيت از او بتوانند راه را از چاه ، دوست را از دشمن و . . . تشخيص داده تا به خشنودى پروردگارشان توفيق حاصل كنند و مىتوان گفت كه كلمه ( سِلْمً و حَرْبً ) هر كدام در راه اندازى يك نوع تفكر و عقيده نقش دارد و هر كسى در عصر خويش با مطالعه جريانات تاريخ وارد آنها مىشود و با انتخاب هدف خود از آن صحنه‌ها خارج مىگردد به خاطر اينكه هيچ وقت امورات انسانها از هم جدا نيستند بلكه شبيه هم هستند زيرا علاقه‌هاى باطنى هر كس نسبت به افراد گذشته و عقايد و اعمالشان از مشترك بودن هدفشان حكايت مىكند . وقتى كه ابن خلدون با آن علم و دانشى كه دارد وارد حوادث تاريخ مىشود مىگويد . . . معاويه عادلترين صحابه پيامبر است و يزيد مجتهد بود و امام حسين ( ع ) را بخاطر مصلحتى كه لازم مىدانست به شهادت رساند و اين همه فضائل در حق على ( ع ) بى دليل است . « 1 » يا ابى الحديد مىگويد : ابوبكر و عمر بخاطر ترس از پراكندگى مردم و ايجاد اختلاف خانه حضرت زهرا ( س ) را به آتش كشيدند و گناه بزرگى را مرتكب نشده‌اند بلكه گناه كوچكى است كه قابل عفو و بخشش مىباشد . « 2 » چنين افرادى با اهلبيت ( صلوات الله عليهم ) در حال جنگند اگر چه بعد از قرنها به دنيا آمده‌اند و ما پيروان مكتب اهل بيت ( صلوات الله عليهم ) با اين افراد و هواداران عقيده و نظرشان مخالفيم و در حال جنگ مىباشيم .

--> ( 1 ) - ( 2 ) - شرح نهج ، 6 ، 50 .