انَّكَ قَتيلُ الله و ابن قَتْيلِه . . . ) آنچه از اين بيانات به نظر مىرسد اهميت جايگاه امامت است . چون كسانى را كه خداوند به اين مقام منصوب كرده چقدر لياقت و شايستگى داشته‌اند كه پروردگار متعال آنها را رهبر و پيشواى بندگانش قرار مىدهد . ( انّي جاعِلُكَ للنّاسِ اماماً ) امام شدن يك فرد از ناحيه خدا خيلى مقام بزرگى است كه خداوند از همه بندگانش بخواهد همانند آنان باشيد مگر امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) به كجا رسيده‌اند و چقدر محبوب و مقرب خدا گرديده‌اند كه الگو و معيار الهى بر عموم مردم مىشوند ؟ ! و اگر كسى در همين عنوان بيانديشد و به مقام شامخ ائمه هدى ( صلوات الله عليهم ) معرفت حاصل كند قطعاً زمينه درك و فهم ( ثارالله ) در او مهيا مىشود . و علت اينكه از ميان امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) كلمه ( ثارالله ) به اين دو بزرگوار اطلاق شده اين است كه خون مقدس معيار و الگوهاى الهى با ظلم و ستم بر روى زمين ريخته شد اگر چه همه امامان صاحبان اين مقام آسمانى هستند ولى شهادت آنها به صورت پنهانى و مخفيانه صورت گرفته است و حتى كشندگانشان با اشك و گريه خود را از اين جنايت بزرگ تبرئه مىكردند ولى درباره امام حسين و اميرالمومنين ( عليهما السلام ) قضيه برعكس بود كه قاتلين آنها بطور آشكار از جنايت بزرگشان سخن مىگفتند و توسط حاكمان ظالم و فساق جامعه و راهزنان دين مردم و . . . جوائز گرفتند و اگر در مورد هر امامى سرنوشت چنين رقم مىخورد آنها هم ( ثارالله ) مىشدند زيرا جان عزيزشان را براى احياى دين خدا سپر كرده و شمشيرهاى طاغوتيان باقيمانده از دوران جاهليت را در لباس كفر و شرك و نفاق و . . . به جان مىخريدند و اردوگاه دين را از ورود دشمنان قسم خورده محفوظ نگه مىداشتند . اين ايثار و از خود گذشتگى از كسانى صورت مىگيرد كه براى خداى متعال از همه جهان هستى عزيزتر و محبوبتر هستند در اينجا