تحقق ( تولّى و تبرّى و يا حب و بغض ) پيشروى كند زيرا ما معيارى لازم داريم تا اينكه بوسيله آن بتوانيم وضعيت ايمانى و عقيدتى خود و ديگران را ، نسبت بخداى متعال ارزيابى كنيم و آن وجود انسان معصوم است كه پروردگار متعال آنها را برگزيده و با نام و نشان و مسئوليت عصرشان همه آنها را توسط پيامبر اسلام ( ص ) به همگان معرفى فرموده است و چون امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) از خاندان پيامبر اسلام ( ص ) هستند تحت عنوان ( اهلبيت ) هم از آنها ياد مىشود . وقتى مىگوئيم ( برئت الى الله . . . ) از دشمنانتان تبرى و نفرت بسوى خدا و بسوى شما مىجوئيم يعنى دشمنان شما در واقع دشمنان خدايند زيرا شما حجت او هستيد و من از آنها بدرگاه خدا و شما تبرى مىجويم پس اگر كسى به امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) دشمنى و عداوت نشان دهد خود را در رديف دشمنان خدا قرار داده است زيرا ملاك دشمنى با خدا دشمنى با اهلبيت ( صلوات الله عليهم ) است . قال رسول الله ( ص ) لعلى ( ع ) : انت سَيد في الدنيا و الاخره من احبَّكَ فقد احَبَّني و مَن احَبَّني احَبَّ اللهُ عزوجل و عَدوّك عَدُوّي و عَدُوّي عَدوّالله وَيلً لِمن ابْغَضَكَ . پيامبر اسلام ( ص ) به حضرت على ( ع ) فرمود : تو در دنيا و آخرت آقا و بزرگ هستى هر كس تو را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كه مرا دوست بدارد خداى عزوجل را دوست داشته است و دشمن تو دشمن من است و دشمن من دشمن خداست واى بر كسى كه تو را دشمن بدارد . « 1 » كسى به جناب سلمان ( ره ) گفت : چرا اينقدر على ( ع ) را دوست

--> ( 1 ) - مستدرك حاكم 3 / 127 ، تاريخ بغداد 4 / 40 ، رياض النَّضْرَه 2 / 166 و 167 .