سيّد جمال‌الدين در هند مرحوم سيّد به « حيدرآباد دكن » تبعيد شد و اجازه نداشت كه از آن‌جا خارج شود و نمىتوانست در هيچ عملى شركت كند ، جز گفتگوى با واردين ، ميهمانان يا خواندن كتاب ، يا پاسخ نوشتن به پرسش‌ها در همين روزها بود كه كتاب معروف خود را در رد بر طبيعيون و بيان مفاسد آنها و اثبات اين‌كه اساس مدنيت دين است و كفر مايهء فساد عمران و آبادى است ، تأليف كرد . سيّد اين كتاب را به « فارسى » نوشت ، و سپس به زبان « اردو » ترجمه شد و بعداً مرحوم « شيخ محمد عبده » آن را به كمك « عارف ابوتراب » ، خادم مرحوم سيّد ، به « عربى » ترجمه كرد . اين كتاب پاسخى است بر نظريه « داروين » و مكتب او ، در زمينه نشو و ارتقا و مذاهب افرادى ، مانند « داروين » كه داراى چنين نظريه‌اى هستند . هر خواننده‌اى دچار تعجب مىشود از كسى كه در چنين بحثى وارد مىشود ، در صورتى كه ورود در چنين مبحثى مستلزم آن است كه بحث كننده ، مانند شخص « داروين » در علوم