ابو الاعلى مودودى / شيخ عبد المحسن العباد (مترجم: خسروشاهى)
72
مصلح جهانى از ديدگاه شيعه و اهل سنت (فارسى)
دست برداريم و در گوشهاى نشسته و انجام همه كارها را به ظهور امام زمان حواله كنيم و اصولًا امام زمان از افراد عاطل و باطلى كه شب خود را صبح مىكنند و به امور مسلمانان اهتمام نمىورزند بيزار است و مسلمان معتقد ، هميشه در كوشش و فعاليت است و براى خدا كار مىكند و به زندگى خوشبين و اميدوار است . هميشه منتظر تعميم عدالت و امنيت ، بسط عدل و داد ، آزادى و برادرى و توسعه اساس دين توحيد ، در جامعه بشرى است . مسلمان معتقد مىداند كه تمام تحولات اجتماعى دنيا بهصورت ظاهر براى برقرارى و ايجاد صلح و عدالت است ، اما يقين دارد كه اين آرمان مقدس ، جز در سايه قانون قرآن و حكومت اسلام عملى نخواهد شد ، و هر قانون بشرى ، مفاسدش بيشتر از مصالح احتمالى آن خواهد بود . مسلمان ، باور قطعى دارد كه تنها سيستم اجتماعى عادلانه توأم با تمام خواستهاى مشروع بشرى و تنها قانونى كه منصفانهترين قوانين را براى انسانها آماده كرده ، رژيم حكومتى اسلام و قانون الهى قرآن است . به همين دليل ، مسلمان معتقد مىداند كه مجرى قوانين ، توسعه دهنده عدالت اجتماعى ، يعنى مصلح جهانى و پيشواى بزرگ ما ، مطلوب تمام بشر خواهد بود و طرز فكر ما يگانه طرز فكر جهانى خواهد شد . گفتار مستشرق آلمانى اشاره كرديم كه اعتقاد به امام زمان تأثير زيادى در تقويت روحيهء ما دارد ، اينك گفتار فيلسوف و مستشرق معروف آلمانى « ماربين » را در اين باره مىآوريم . ماربين در آخر كتاب خود درباره فوتوريسم شيعه مىگويد : « از جمله مسائل اجتماعى بسيار مهم كه هميشه مىتواند موجب اميدوارى و رستگارى شيعه گردد ، همانا اعتقاد به وجود حجت عصر و انتظار به ظهور اوست . چون معتقدات مذهبى در ملل مشرق زمين تا دو قرن ديگر كاملًا اثرات خود را خواهد بخشيد و مىتوان گفت كه شيعه در اين مدت و با اين همه جمعيت و اسباب