وقتى خدا در زير آلات و ابزار و دستگاه‌هاى آزمايشى لابراتوارها ديده نشود ! او را هم قبول ندارد و مسلم هم‌چو عقلى « فوتوريسم » را هم قبول نخواهد داشت . اما اگر مقصود از عقل و درك آن ، عقلى باشد كه تحت شرايط تربيتى خاصى تربيت و تكامل يافته ، بسيارى از مسائلى را قبول دارد كه عقل بىقيد و مادى آزاد ، آن را باور نمىكند . عقل انسانى ما علاوه بر اين كه خداى نديده را باور دارد و به آن صميمانه و صادقانه ايمان مىآورد ، براى آن خداى ازلى و ابدى ، قدرتى نيز قائل است كه مىتواند مخلوقى را بيافريند كه حتى ميليون‌ها سال هم بتواند تحت شرايط خاصى ، زنده بماند . آيا يك نيروى ازلى و ابدى ، و قدرت بىانتها و بىهمتا ، نمىتواند موجود زندهء ابدى خلق كند ؟ عقل ما به اين مسئله جواب مثبت مىدهد و مىگويد : كسى كه ماده حياتى را در پرتوپلاسم دميده است ، مىتواند آن را ابدى هم بنمايد و انسان را هزاران سال زنده نگه دارد . از طرفى عقل ما با دقت در موقعيت‌هاى علوم و با توجه به اندك بودن معلومات و ادراكات بشرى ، چنان چه قرآن هم به آن تصريح مىكند ، به‌خوبى در مىيابد كه اين امر - اعتقاد به امور غيبى ، اعجاز ، فوتوريسم و مسائل غير عادى متعلق به آنها - هرگز اشكالى ندارد ، و بر فرض هم اگر ديگران چگونگى آن را درك نكردند ، او باور دارد كه اين موضوع هم كاملًا واقعيت دارد و مانند مسائل فراوان ديگرى است كه پشت پرده عالم وجود هست ، ولى هنوز چگونگى آن براى بشر ، مخفى است . وقتى اين « ايمان » تقويت شده و به مرحله « ايقان » مىرسد ، مىبيند كه مخبرين اين امر ، پيغمبران و اوليا و كسانى بوده‌اند كه با عالم ماوراءالطبيعه ، با هستىبخش عالم