محدّثان پيشين ، از يك‌ديگر نقل مىكرده‌اند و اين نوعى دنباله روى از پيشينيان است ! سپس ادعا نموده‌اند كه علماى پيشين همواره دربارهء راويان حديث ، حُسن ظن به كار برده و باور نكرده‌اند كه فرد با ايمان ، بتواند به‌طور عمد ، دروغى از قول رسول خدا نقل كند ! به همين دليل ، احاديث مختلف مربوط به مهدى را نقل كرده‌اند ، در حالى كه آنها ساختگى است ! هم‌چنين گفته‌هاى بىپايهء ديگرى كه با قلمى گستاخ و بىقيد و شرط آنها را بيان داشته است . از اين رو ، تصميم گرفتم كه اين مطالب را بنويسم و بسيارى از اشتباهات و اوهام او را در اين رساله روشن سازم و اثبات كنم كه اعتقاد به ظهور مهدى در آخر الزمان ، مطلبى است كه احاديث صحيحى به آن دلالت دارند و اهل سنّت ، در گذشته و امروز ، به آن اعتقاد دارند ، مگر تعداد اندكى كه قابل اعتنا نيستند . چون او مطالب را با عبارت‌هاى مختلف و در موارد متعددِ رسالهء خود تكرار نموده است ، نقاط بحث را تحت چهل عنوان مورد بررسى قرار داده و براى هر كدام شماره‌اى انتخاب كردم تا « تكرار » را كمى جبران كرده باشم ! البته سعى كرده‌ام كه عبارت‌هاى گوناگون و متعدد وى در يك موضوع را ، در زير يك شماره توضيح دهم . اين پاسخ ، نخست در مجله الجامعة الاسلامية مدينه منوره چاپ شد . به اين ترتيب كه از شماره 1 تا 23 در شماره 45 مورخ ماه رجب 1400 هجرى و از شماره 24 تا 40 در شماره 46 مورّخ محرم 1401 هجرى درج گرديد . « 1 » سپس گروهى از بزرگان پيشنهاد كردند كه اين بحث را به‌طور مستقل چاپ كنيم و در طليعه آنها جناب شيخ عبدالعزيز بن عبداللَّه بن باز ، رئيس كل مراكز بررسىهاى علمى و افتا و دعوت و ارشاد ، جناب شيخ عبداللَّه بن محمد بن حميد ، رئيس مجلس اعلاى قضاء قرار داشتند كه مرا به اين امر ترغيب نمودند . حتى چندين بار در مورد چاپ آن از من سؤال كردند !

--> ( 1 ) . ترجمه از روى متن مندرج در دو شماره مجلّه است و تهيه نسخه‌اى از كتاب شيخ مقدور نشد ! .