روشن و آشكار مىشد كه شيعه به هم‌چو افسانه‌اى اعتقاد ندارد و مسئله تولد و زندگى ائمه شيعه و حضرت مهدى عليه السلام در بيوتاتى در سامرا كه سردابى هم دارد ، ربطى به پنهان شدن و زندگى مستمر در آن ندارد . البته اگر اين آقايان ، اهل تحقيق و انصاف بودند ، مىتوانستند خود به عراق و سامرا بروند و از نزديك بررسى نمايند كه آيا شيعيان شب در آن‌جا با اسبان خود صف مىكشند و به انتظار ظهور مهدى مىايستند ؟ ما در اين‌جا ، به نقل قول بعضى از علماى بزرگ معاصر شيعه مىپردازيم ، به اميد آن‌كه براى اهل خرد و تحقيق ، مفيد باشد و آنها يا اين حقيقت را از ما بپذيرند و يا خود به بررسى مستقيم بپردازند . يكى از مراجع عاليقدر شيعه آيةاللَّه سيد صدرالدين صدر در كتاب خود مىنويسد : « از كتاب الصواعق المحرقه چنين استفاده مىشود كه شيعه اماميّه ، ياگروهى از آنان ، چنين مىپندارند كه مهدى منتظر در سرداب پنهان شده و آنها در انتظار بيرون آمدن وى هستند و با اسبان خود ، در كنار سرداب ايستاده و خواستار بيرون آمدن وى مىباشند ! اى كاش نويسنده مدرك خود را در اين زمينه ذكر مىكرد ؟ و به گمان من نويسنده هرگز از « حجاز » بيرون نيامده و عراق را هم از نزديك نديده و به‌طور قطع « سامرّاء » را هم زيارت نكرده است و گرنه به‌خوبى مىفهميد كه اين ادعا هرگز صحت و حقيقت ندارد . » « 1 » آيةاللَّه شيخ لطف‌اللَّه صافى گلپايگانى در همين باره مىنويسد : « يكى از افترائات مغرضان و دشمنان شيعه و اعداى اهل بيت اين است كه مىگويند : شيعه معتقد است امام در سرداب غيبت كرده و در سرداب باقى است و از سرداب ظاهر خواهد شد و

--> ( 1 ) . المهدى ، صدرالدين صدر ، چاپ اول ، ص 157 ، تهران 1358 ه ق و مهدى منتظر - ترجمه فارسى كتاب فوق - توسط مهدى فقيه ايمانى ، ص 228 ، چاپ اصفهان ، 1334 ش .